دبیر کل حزب رفاه ملی افغانستان در گفتگو با خبرگزاری فارس: گسترش ناامنی ها به شمال و شرق افغانستان مهندسی شده است

در ابتدا حجم کوچکی از ناامنی ها در جنوب افغانستان وجود داشت، اما با گذشت زمان، ناامنی به شمال افغانستان نیز سرایت کرد که باعث مشاجرات لفظی میان دولت افغانستان و نیروهای خارجی شد، زیرا برخی گمانه زنی ها حاکی از این بود که نیروهای خارجی در ناامن کردن مناطق شمال افغانستان دست داشتند. اکنون که این ناامنی ها به مرکز و شرق افغانستان نیز گسترش یافته، این سئوال مطرح می شود که افزایش ناامنی پس از ورود نیروهای خارجی در افغانستان به چه دلیل و انگیزه است؟ آیا پشت پرده این تحولات‏، اهداف و طرح‏هایی نهفته است یا در واقع این افزایش ناشی از قدرت مخالفان مسلح دولت افغانستان است؟ * گسترش ناامنی مدیریت شده است "محمد حسن جعفری " دبیر کل حزب "رفاه ملی افغانستان " معتقد است که اگر روند افزایش ناامنیها را در افغانستان پس از حضور آمریکا در این کشور کالبد شکافی شود، درمی یابیم که آنها به صورت جدی، ناامنیها را به نفع خود مدیریت و مهندسی می کنند. به اعتقاد جعفری، خارجیها در ناامن سازی شمال افغانستان دست دارند و این موضوع در رسانه‏های داخلی و خارجی بازتاب یافته است. رئیس حزب رفاه ملی افغانستان افزود: هدف خارجیها از ناامن کردن افغانستان مشروعیت بخشیدن به حضور درازمدت خود در این کشور است. ‏وی خاطر شان کرد: خارجیها فکر میکنند مردم افغانستان که از جنگ و ناامنی به ستوه آمده‏اند، مجبور هستند به درخواست آمریکاییها مبنی ‏بر تاسیس پایگاه نظامی در این کشور موافقت کنند، اما چنین برداشتی از مردم افغانستان غیر واقعی است و مردم چنین اجازه‏ای را به آنان نخواهند داد. * امنیت افغانستان فقط توسط افغان ها تأمین می شود "فضل الرحمان اوریا " یکی دیگر از کارشناسان مسائل سیاسی افغان معتقد است که افزایش ناامنی در افغانستان معلول 2 عامل است. یکی عامل داخلی که بیشتر ناشی از ضعف دولت افغانستان است و دیگری ریشه خارجی دارد که کشورهای منطقه و جهان را در بر می گیرد. اوریا افزود: اگر تعداد نیروهای خارجی در افغانستان ده برابر آمار فعلی آنان شود در صورتی که افغان ها خود امنیت کشورشان را تامین نکنند، باز هم نمیتوان ثبات و امنیت را تأمین کرد. به گفته وی، هیچ نیروی خارجی در هیچ جای دنیا قادر به تأمین امنیت کشور دیگری نخواهد بود، اعتقاد به تأمین امنیت از سوی خارجیها در افغانستان توهمی بیش نیست و باید افغان‏ها خود با مدیریت درست و دقیق، ثبات دوام دار را در کشور خود تأمین کنند. * طالبان برای رهایی از فشار به شرق افغانستان روی آورده اند "هارون میر " کارشناس مسائل سیاسی افغانستان، گسترش جنگ در شرق افغانستان را تاکتیک جدید طالبان عنوان کرد و گفت: طالبان برای رهایی از فشار جنگ، منطقه جنگ را از جنوب به شرق این کشور گسترش داده اند. میر خاطرنشان کرد: آمریکاییها توان لازم برای تأمین امنیت در این کشور را ندارند؛ زیرا نیروی نظامی برای غلبه بر تروریسم و مخالفان مسلح کافی نیست و دولت افغانستان باید با مدیریت لازم در کنار نیروهای خارجی ابتکار عمل را به عهده گیرد‏. به اعتقاد میر، یکی از عوامل بن‏بست و بحران سیاسی موجود در وضعیت افغانستان ناشی از اختلاف نظر مقامات دولت افغانستان با دولتمردان آمریکایی است. * حملات پاکستان زهر چشم نشان دادن به مردم افغانستان است "وحید م‍‍ژده " دیگر کارشناس افغان، معتقد است که ولایت "کنر " و منطقه "اجرستان " ولایت "غزنی " و همین طور ولایت "میدان " که با کابل هم مرز است از مشکل افزایش ناامنی رنج میبرند. به عقیده این کارشناس، عده‏ای از مردم کنر که در دوران جهاد تحت رهبری مولوی "جلال‎الرحمن " می‏جنگیدند، با وجهه "سلفی " وارد عرصه شده اند و این نیز در تشدید بحران نفش داشته است. مژده خاطر نشان کرد: حملات فعلی پاکستان برای زهر چشم نشان دادن به مردم افغانستان است که پاکستان با حضور نیروی بیش از 40 کشور در افغانستان قادر است به هر گونه حمله و تهدیدی علیه افغانستان دست بزند و این امر این ذهنیت را برای مردم افغانستان ایجاد می کند که در صورت خروج کامل نیروهای خارجی وضع به مراتب وخیم تر خواهد شد، به همین دلیل مردم فکر می‏کنند که اشغال آمریکا، بهتر از اشغال پاکستان است. * اوضاع افغانستان برای بهره برداری سیاسی مستعد است "احمد سعیدی " یکی دیگر از کارشناسان مسائل سیاسی افغانستان، وضعیت منطقه را بیش از هر زمان دیگری برای بهره برداری های سیاسی مستعد می داند و به اعتقاد وی، این موارد بیشتر به سیاست های نادرست کابل بر می گردد. به عقیده این کارشناس افغان، پاکستانی‏ها قصد دارند تا پایگاه های موجود در "وزیرستان " را به کنر منتقل کنند و بدون شک آمریکا در مورد انتقال پایگاه های وزیرستان به شرق افغانستان دست دارند. گسترش ناامنیها در افغانستان و انتقال بی ثباتیها از یک منطقه به منطقه دیگر امری تصادفی نبوده بلکه بیشتر ناشی از مهندسی است که برای اعمال نظر طرح‏های پشت پرده صورت میگیرد. مردم افغانستان فقط نقش تماشاگر را دارند و شاهد باشند که بازیگران پشت پرده این بار چه سناریویی را برای آنان نوشته اند.