از توهم تا رویا بافی های غنی

 اشرف غنی تلاش کرد با بی اهمیت جلوه دادن موج مخالف ها از سطح اجتماع گرفته تا بلندپایه ترین مقام های حکومتی از خود چهره ای دلسوز برای مردم نشان دهد اما هرچه توان داشت از رشد اقتصادی گفت و رویای پایان جنگ و فقر.
جدای از لقب متفکر دوم جهان برای اشرف غنی از رییس جمهور توهمی گرفته تا دیکتاتور ارگ بارها در انتقاد برای عملکرد سلطه جویانه وی در قدرت استفاده شده است اما در سخنرانی ها با چهره حق به جانب چنان از دمکراسی و حقوق شهروندی تا مشارکت های ملی می گوید که کار هر طنز نویسی را راحت می کند.
اشرف غنی در واکنش به انتقادهای گسترده و ایتلاف تازه شکل گرفته \" نجات افغانستان\" با بیان ضرب المثل \"این گز و این میدان\" از مخالفان خواست که درخواست های شفاف ارایه دهند، در حالی که حتی مردم دورترین نقاظ افغانستان نیز آسیب های جبران ناپذیر از قوم گرایی و تمرکزگرایی ارگ متحمل شده اند، دم زدن از مشارکت اقوام در حکومت نشان می دهد القاب به روشنی از چهره واقعی رییس جمهور می گوید.
جامعه سیاسی از هم گسسته افغانستان که به دلیل سلطه جویی های راس حکومت راهی جز تشکیل ایتلاف برای مقابله با ارگ نداشته اند و همانگونه که ادعا می کنند خواهان اصلاحات در حکومت هستند، مهم ترین حرکت انتقادی طی ماه های گذشته بوده است.
از دیرباز، رهبران و مقام ها در دوران امتیازگیری پابه پای یکدیگر در حکومت حضور داشته و کمتر از خواست و یا مطالبه حقوق مردم سخن می گفتند که اگر انزوا و هراس از کنارگذاشتن ها نبود هیچ گاه دوستم، محقق و عطا محمد نور در کنار صف طویل به دورماندگان از قدرت در برابر تیم اشرف غنی نمی ایستادند و با ادبیات تند، جزیی ترین رفتارها را علنا در مقابل رسانه ها بازگو نمی کردند.
در سطح کلان سیاسی عنوان کردن اینکه رییس جمهور در جلسه ای داد و هوار می کشد و یا برخی مقام ها با بی انضباطی در جلسه کابیه شرکت نمی کنند چه دردی از فضای پرتنش کشور دوا می کند و یا دلیل اصلاحات می شود؟
همانگونه که اشرف غنی با تکیه بر قدرت ریاستی که از قانون اساسی می گیرد و بر مبنای اختیارات بی حد و اندازه و زیر سایه حمایت امریکا دست به ایجاد بحران های تازه و قدرت دهی به مخالفان مسلح حکومت می کند به همان صورت هر مقامی دیگر خواه از قومیتی جز پشتون که به راس حکومت برسد عملکردی متفاوت خواهد داشت که جواب آن با توجه به گذشته روشن می باشد.
کشوری که بر اساس قومیت ها تعریف می شود هیچ گاه تجربه اتحاد یک ملت را نداشته و همچنان براساس منافع قومیتی و جناحی عمل می کند، رییس جمهور زمانی که در برابر انتقادها به سیستم سلطه جویانه ارگ بر تمامی نهادهای مهم دولت می گوید که تصمیم های حکومتی با مشورت اتخاذ می شود به گروه کوچکی اشاره می کند که از استانکزی و اتمر تشکیل شده است.
از سوی دیگر، اشرف غنی همواره چنان از رشد اقتصادی در دوران حاکمیت خود می گوید که عملا تمامی تلاش های اقتصادی گذشته را نفی می کند زیرا به خوبی می داند که مردم تشنه پیشرفت های اقتصادی هستند در حالی که با نگاهی به کارنامه دو سال و اندی حکومت وحدت ملی در تبلیغات خلاصه شده تا عملکرد قابل توجه.
اما بخش اعظم سخنان وی در نشست خبری در خصوص کم اهمیت جلوه دادن حرکت انتقادی مقام های بلندپایه حکومتی شد که یا با همراهی جمع معترضان جنبش تغییر دست به انتقادهای گسترده زدند و یا به تشکیل ایتلاف رسیدند.
وی که هرچه تلاش می کند خود را دلسوز کشور و مردم درگیر از جنگ نشان دهد و با بی اعتنایی به هرآنچه در فضای سیاسی کشور رخ می دهد از رسیدن به دورانی می گوید تهی از فقر و جنگ.
حال باید به رییس جمهور گفت که افغانستان نیازمند رسیدن به توهم های شخصی وی نیست که تنها در رویا خلاصه می شود بلکه در حداقل ترین حقوق خود در آستانه تباهی است: امنیت، امنیت و امنیت.