سخن امام علی(ع) درباره اندوه و همت مومنان

مـؤمـن شـادی‌اش در چهره‏‌اش می‌‏باشد و اندوهش در دلش، بسیار خموش است و اوقاتش به بیکاری نمی‏‌گذرد، شکور است و شکیبا.
 امیرالمومنین امام علی علیه‏‌السلام فرمودند:
مـؤمـن شـادی‌اش در چهره‏‌اش می‌‏باشد و اندوهش در دلش
سینه‏ اش از هر چیز فراختر (پر حوصله و دریا دل) است و نفسش از هر چیز زبونتر
بلندپایگی را ناخوش دارد و شهرت را دشمن
اندوهش دراز است و همتش بلند
بسیار خموش است و اوقاتش به بیکاری نمی‏‌گذرد
شکور است و شکیبا
غرق در اندیشه خویش است و در پایبندی به دوستی خود (با دیگران) حریص است
نرمخو و مهربان است
اراده‌‏اش سخت‏تر از سنگ خاراست و با این حال از یک بنده خوارتر و افتاده‏‌تر است.

متن حدیث:

امیر المؤمنین علیٌّ علیه‌‏السلام:
المؤمنُ بِشْرُهُ فی وجهِهِ، و حُزنُهُ فی قلبِهِ، أوسَعُ شَیءٍ صَدْرا، و أذَلُّ شَیءٍ نَفْسا، یَکْرَهُ الرِّفْعةَ، و یَشْنَأُ السُّمْعةَ، طویلٌ غمُّهُ، بَعیدٌ هَمُّهُ، کثیرٌ صَمتُهُ، مَشغولٌ وقتُهُ، شَکورٌ، صَبورٌ، مَغمورٌ بفِکرَتِهِ، ضَنینٌ بخَلّتِهِ، سَهلُ الخَلیقةِ، لَیِّنُ العَرِیکةِ، نَفسُهُ أصْلَبُ مِن الصَّلْدِ، و هُو أذَلُّ مِن العبد.

«بحارالانوار، جلد 69، صفحه 410»