جشن استقلال 28 اسد زمانی برگزار خواهم کرد که...

1. امنیتی در افغانستان باشد.
2. بودیجه دولت و نیروهای امنیتی از کمک های بین‌المللی تامین نشده باشد.
3. با خیال راحت از شهری به شهری دیگر بتوانم سفر کنم.
4. شاهد حوادثی مانند: انتحاری، کشتار، اختطاف و دزدی نباشم.
5. کشورم محتاج به وارد کردن مواد غذایی از کشورهای همسایه نباشد.
6. منِ افغانستانی، برای استفاده از برق دست خود را به سمت ایران و ترکمنستان دراز نکنم.
7. وقتی برای ادای نماز به مسجد یعنی خانۀ خدا میروم در امان باشم.
8. شاهد مهاجرت هموطنانم به کشورهای اروپایی نباشم.
9. خبر تیرباران و یا سربریدن سربازان و یا هموطنان مظلومم را نشنوم.
10. شاهد فروپاشی هیچ ولسوالی و یا ولایتی در کشورم به دست مخالفین دولت نباشم.
11. با خیالی آسوده فرزندم به خاطر درس و تعلیم به مکتب خود برود و به سلامت به خانه برگردد.
ولی حالا من به عنوان یک افغانستانی نه آزادی دارم و نه امنیت؛ نتنها آرامش ندارم بلکه همیشه نگران وضعیت اقتصادی خود نیز هستم. پس برایم تجلیل از 28 اسد بازی دادن خود و مردمم است.

 بصیر ساغری