حکمتیار و احساس حقارت در برابر پنجشیریان

شاید دشمنى و عداوت حکمتیار با پنجشیر و پنجشیریان بر احدى پوشیده نباشد و اینکه او همواره از ابرازنظر درباره پنجشیر و مسعود قهرمان اش، خود را مشهور ساخته، هیاهو ایجاد مى کند، نشانگر احساس حقارت او در برابر دره ای است که مردمان مومن و آزاده آن بیشترین سهم را در دفاع از وطن و حراست از استقلال و آزادى کشور ایفا نموده اند.
من برخلاف سایر وطندارانم او را در این دشمنى برایت داده، محکوم نمى نمایم. حکمتیار این جاسوس چند جانبه که با آغاز بحران در افغانستان، اوضاع را از هر لحاظ به نفع خویش مى دید و چنان محاسبه نموده بود که در چاکرى مخفیانه به روس ها و غلامى آشکار به امریکا و پاکستان حکمران مطلق العنان مدینه فاضله سرزمین شیشه اى خیالات اش خواهد بود.
با ظهور احمد شاه مسعود بعنوان ستاره درخشان در آسمان جهاد و با حماسه آفرینى هاى بی نظیرش در صحنه هاى سهمگین و دشوار جهاد، رویاهاى حکمتیار ترسو و پشاورنشین به کابوس وحشتناک مبدل شد اما باز هم امیدوار بود که شاید مسعود، در این رویارویى با ابرقدرت شوروى شهید شود و منحیث مانع از سر راه اش دور شود که نشد.
پیروزى درخشان مسعود بر رژیم کمونیستى، رویاى نماز ریاکارانه حکمتیار را در مسجد پل خشتى بهم زد. پنج سال راکت پراگنى به پایتخت، با هدف بدنام سازى و مصروف نگهداشتن مسعود، حکمتیار را چنان مستاصل و درمانده ساخت که راهى جز تسلیمى به حریف خوشبخت اش نداشت. با عقب نشینى از کابل، تک و تنها و با خفت و خوارى و سرافکندگى وارد دره ای شد که سال ها علیه آن توطیه نموده بود.
در روزگارى که مسعود یکه تاز عرصه مقاومت علیه تروریزم جهانى و نوکران زرخرید داخلى شان بود، حکمتیار در سایه ننگین حمایت سپاه پاسداران ایران ایام بسر مى کرد و چله نشین انزواى نیاوران تهران بود.
بعد از عروج ملکوتى مسعود شهید که به زعم باطل حکمتیار اوضاع بر وفق مرادش پیش باید مى رفت. حکمتیار مُرد و تاریخ مصرف اش در بازار جاسوسى و ماجراجویى منقضى شده، مغاره نشین شد و امروز که صفحه دیگرى از روزگار ورق خورده، باز هم این یاوران مسعود اند که خار در چشم و استخوان در گلوى حکمتیار اند.
اینکه حکمتیار مجاهدان ورزیده و آبدیده مسعود را که سال ها ضرب شصت شان را دیده و برنامه هاى طویل و عریض اش را نقش بر آب نموده اند، کلینر مى نامد، حق دارد. زیرا هیچکسى به اندازه رهبر حزب اسلامى قابلیت هاى نظامى این روستازادگان دست پرورده مسعود را که حداقل هر یکى در سطح جنرال علیه حکمتیار و حزب اش عمل نموده است، شاید نداند. روى این ملحوظ است که پیوسته چون مار به خود مى پیچد و هذیان مى گوید و حق هم دارد.

منصوری