چرا غنی از آمدن جنرال دوستم به کابل هراسان است؟!

 غنی بیش از اینکه هراسان حضور جنرال دوستم باشد از مشروعیت ایتلاف نجات بیمناک و به خوبی دریافته است که دورماندن رهبر از نیرو و مردم خود به تضعیف قومیت و جبهه مخالف می انجامد.
جنرال دوستم همچنان که خود در پیام روز قهرمان گفته است، 35 سال در عمق سیاست حضور داشته و به عبارتی گوشه ای از تاریخ حاضر افغانستان، در خارج از مرزهای کشور تبدیل به دشمنی برای ارگ شده است در حالی که این رهبر قدرتمند ازبک دلیل بزرگ پیروزی انتخاباتی اشرف غنی بود.
حضور سیاسی وی همزمان با شروع ناامنی های افغانستان بود که حکومت ها به سرعت تغییر و روسای دولت ها برکنار و ترور می شدند و نام جنرال دوستم گره خورده با سقوط داکتر نجیب همان ریشه تنفر و هراس رهبران پشتون از وی است.
با طولانی شدن مدت تبعید در حالی که جنرال دوستم از رهبران ایتلاف نجات است و بزرگترین طرف مخالف ارگ، حکومت به گونه برخورد می کند که نه معاون اولی وجود دارد و نه نیازی به حضور شخص ناسازگاری چون وی در قدرت است.
تلاش های حکومت برای همراه کردن دوباره جنرال دوستم چنان با شکست مواجه شد که راهی جز فشار برای ماندن در ترکیه نماند زیرا به خوبی دریافته است که دورماندن رهبر از نیرو و مردم خود به تضعیف قومیت مخالف می انجامد.
حکومت اشرف غنی که خود را میراث دار شاه امان الله خان می داند در سلطه طلبی و قبیله گرایی گوی سبقت را از دیگر حکومت ها ربود و به جای سیاست هم پذیری و مشارکت، قدرتمند ترین رهبران قومیت ها را مجبور به مخالفت های شدید کرد.
تلاش عطا محمد به مانند جنرال دوستم برای کاهش تنش ها با حکومت و فشارهای پنهان برای پایان دادن به اختلاف ها به جایی نرسید و زمانی که در معامله و دسیسه چینی تیم ارگ از قدرت به دور ماندند، راهی جز اتحاد و ایتلاف نیافتند.
اگرچه جنرال دوستم با تجربه های بسیار مغولب سیاست ارگ شد و اولین اشتباه بزرگ وی حمایت از اشرف غنی در انتخابات در بدل معاونت ریاست جمهوری بود اما با تهدید نظام دگرباره یادآور سقوط دولت داکتر نجیب و اتهام ایشچی شد که وی را به دورترین نقطه از همان منسب پرتاب کرد.
وی به مانند دیگر رهبران جهادی در کشتارهای جنگ های داخلی دست داشته و اولین مقامی بوده که از مردم به دلیل چنین اعمالی عذرخواهی کرد که در پاکسازی رهبران قدرتمند جز پشتون از صحنه سیاسی به انزوا کشیده شد.
اشرف غنی بیش از اینکه هراسان حضور جنرال دوستم در افغانستان باشد از مشروعیت ایتلاف نجات بیمناک است، ایتلاف نجات متشکل از قدرتمندترین رهبران قومیت های می باشد که همانگونکه خود ادعا می کنند، توانایی بسیج مردمی علیه نظام را دارند که با این وجود خواهان سقوط حکومت وحدت ملی نیستند بله در پی اصلاحات دست به ایجاد ایتلاف زدند.
هرچند عطا محمد، جنرال دوستم و محمد محقق از دیرباز یا در جبهه مخالف بودند و یا مجبور به اتحاد شدند اکنون به عنوان سران ایتلاف نجات و در حالی که معاون اول ریاست جمهوری در تبعید به سر می برد برای تجدید قوا راهی جز جذب حمایت های داخلی و خارجی برای بازگرداندن وی از ترکیه ندارند.
گره خوردن نام جنرال دوستم با نقض حقوق بشر بیشترین آسیب را به وجهه سیاسی وی در کشور وارد کرد و به همین دلیل همواره جامعه جهانی خواستار محاکمه در دادگاه لاهه بودند تا حمایت از جایگاه این رهبر نظامی و حال باید دید تا چه میزان رهبران دیگرِ ایتلاف نجات پتانسیل جلب توجه حامیان خارجی و ایجاد زمینه های بازگشت معاون اول ریاست جمهوری به کشور را دارند.