بخش بزرگ جنگ افغانستان دست خارجی ها است

سلاحی که امروز به دست طالبان است به دست اردوی ما نیست. طیاره هایی هم در مرکز مخالفان نشست می کند و به آنها اکمالات می رساند. آخرین نمونه اش هم در غزنی مشاهده شد.
عتیق الله امرخیل، آگاه مسایل سیاسی، در برنامه «نگرش» در خصوص کار آمریکایی ها در قبال افغانستان بیان داشت: قوماندان های آمریکا می گویند که جنگ در افغانستان به بن بست کشانیده شده است، نه به طرف راست می رود و نه به طرف چپ. نه دولت برنده این میدان شده است و نه مخالفان دولت. اما ما این را فریضه خود می دانیم و می گوییم که باید از خاک وطن خود دفاع کنیم. ما این را قبول داریم اما کسی که به اینجا آمده است و با ما پیمان بسته است، پس آنها کیست؟ پس آنها چکاره هستند؟ اگر ما می گوییم که شورای کویته هست که جنگ را تمویل می کند و شورای پشاور است آیا آمریکایی ها آن را نمی فهمند؟ آیا ناتو این را نمی فهمد که از کارشان جلوگیری به عمل بیاورد؟ جلوگیری که نمی کند هیچ، کمک هم می کند و سالانه به آنها پول هم می دهد.
 امر خیل گفت: جنگ بر ما تحمیل شده است و همچنان هم تحمیل می شود. در واقع تا زمانی که اهداف این کشورهای تمویل کننده جنگ برآورده شود، ما باید قربانی بدهیم. بزرگان ما هم برای اینکه کرسی و چوکی خود را نگاه دارند، صدای خود را بلند نمی کنند. اینها می گویند که اگر پول آمریکا نباشد ما نمی توانیم زندگی کنیم. در حالیکه این کشور می تواند زنده باشد. در حالیکه اگر کسی بخواهد وطن خود را جور کند، با نان خشک هم می تواند سر کند، اما بزرگان ما این را نمی خواهند. بنابراین در جنگ افغانستان یک بخش عمده و اساسی خارجی ها هستند و یک بخشی جزیی و بسیار کوچک، مربوط به داخل افغانستان است و برای پایان جنگ هم همینگونه می باشد.