به بهانه سالروز تجاوز شوروی به افغانستان

کودتای هفت ثور و تجاوز اتحاد شوروی بر افغانستان در شش جدی سال 1358 عامل تمام بدبختی ها و فجایعی است که تا امروز در این کشور ادامه دارد.
تهاجم شوروی زندگی چند نسل را بر باد داد دیوارهای نفوذ ناپذیر مرزهای ما را فرو ریخت و خانه امن ما را به میدان جنگ های نیابتی کشورها و فضای حیاتی تروریستان داخلی و بین المللی مبدل کرد.
یک و نیم میلیون قربانی، میلیون ها آواره و ویرانی یک سرزمین از تبعات این جنگ تجاوزکارانه بود. برای برخی از جوانان خونگرم که ارزش های مقاومت میلیونی مردم در برابر تجاوز خارجی را درک نمی کنند باید گفته شود که آزادی و استقلال را به مفت نمی دهند زیرا اغلب ملت های بزرگ جهان با جنگ های آزادی بخش و قربانی های عظیم به خودگردانی و استقلال دست یافته اند.
اگر مبارزات مردم ما به پیامدهای ناگواری منجر شد و مشروعیت قابل قبولی ایجاد نکرد تقصیر آن متوجه رزمندگان و مجاهدان جبهه ها نیست. مسوولیت اصلی در این زمینه در سطح نخست به دوش نخبگان نظامی و سیاسی و رهبران تنظیم ها است و اما عامل مهم دیگر به راهبردهای کلان منطقه ای و جهانی به ویژه نگاه ابزای غرب و دنیای اسلام نسبت به مقاومت مردم ما در برابر شوروی بود.
به هر حال تحولات بعدی از ارزش تاریخی مقاومت کم نظیر و جنگ مقدس و درخشان مردم ما در برابر قشون سرخ نمی کاهد زیرا هر پدیده باید در جغرافیای زمانی و مکانی و بسترهای زایش و شکل گیری خود اش تعریف و ارزیابی شود. روان همه ی قربانیان جنگ های آزادی بخش شاد و نفرین ابدی بر تمام زورگویان و تجاوزگران تاریخ.

آریافر