اشرف غنی، اداره دولتی را شخص محور ساخته است

سیاستی که محور آن استحکام وحدت و اتفاق نباشد و همواره در تلاش ایجاد تفرقه در لایه های مختلف جامعه باشد به پیروزی نمی رسد.
این نوع سیاست اگر دستاوردی هم داشته باشد کوچک و توام با بی آبرویی است. نیمه اول حکومت وحدت ملی که در بخش مالی و تقسیم منابع دولتی دست بالاتر دارد هیچ سود بزرگی از تضعیف ریاست اجرایی بدست نخواهد آورد برخلاف آنها یک لکه سیاه دیگر را در جبین تاریخ ثبت خواهند کرد که در این کشور عهد و پیمان معنی ندارد و این عهدشکنی روند ملت-دولت شدن را دشوار می سازد و باورها را بیشتر فرو می ریزد.
باج دهی تیم اشرف غنی رییس جمهور به این و آن بخاطر تضعیف عبدالله نه تنها ارگ را قوی نساخته بلکه عملا اداره دولتی را در کل کشور متزلزل، شخص محور و فرسوده ساخته است. نبود با همی و اتحاد در مرکز ولایات و حاشیه ها را بی مدار ساخته است. شماری از باجگیران که پروپوزل شان به ارگ، داکتر عبدالله ستیزی است چنان سابقه بد و جرمی دارند که اگر قرار باشد مردم دولتداری را از روی آنها قضاوت کنند شاید به بی دولتی راضی و شکرگزار شوند.
ریاست اجراییه محصول یک میثاق است و این میثاق اعتبار ملی و بین المللی دارد. بی اعتبار سازی این میثاق، شکستن این میثاق و دور زدن از آن فقط دردسر حکومت را بیشتر می سازد و به شمار باجگیران، مزاحمان موسمی، افلاس شدگان فکری و مخل های قانون می افزاید. هنوز هم راه حل با عزت این است که دسایس مستقیم و غیر مستقیم بر ضد ریاست اجرایی متوقف گردد و برای بار اول هم که شده نمونه ای از وفا به عهد را در تاریخ مان ثبت سازیم.
هیچ نشانه ای از التیام زخم هایی که بر روان و اعتماد مردم وارد شده است دیده نمی شود بلکه هر روز از دید سیاسی یک کار غلط دیگر صورت می گیرد. اگر قرار بود در پارچه سیاسی حکومت نمره می دادیم به یقین نمره کامیابی نمی بود.