انقلاب عقب گرد در مقایسه با انقلاب پیشرفت

در مقابل انقلاب به بلوغ رسیده و پخته شدۀ ایران، انقلاب افغانستان در نطفه خفه شد و جریان های ضد و نقیض و ناهمگون پس از آن موجب تضعیف و اشغال و استثمار چندین و چند باره کابل توسط امریکا گردید.

درحالیکه بیش از نیمی از کشورهای منطقه اعم از افغانستان و پاکستان و ترکیه و جهان عرب درگیر جنگ و ناآرامی و دست به گریبان مداخلات امریکا و متحد همیشگی اش اسراییل هستند؛ ایران توانسته است از انقلاب خونین خود در سال 1357 به مدت 39 سال محافظت و حراست نماید.

فارغ از هرگونه جانبداری یا تحلیل و تفسیر چگونگی بدست آمدن این انقلاب برای تغییر نظام شاهنشاهی چند صد ساله به نظام نوین و نوپای جمهوری اسلامی، که البته مخالفان و منتقدانی نیز به خط مشی و اصول خود داشته است؛ باید اذعان کرد که حفظ و نگهداری و تداوم یک جریان از خود آن به مراتب سخت تر و مهمتر است.

از یکسو تشدید تحریم های سیاسی و اقتصادی اعمال شده از سوی امریکا و اروپا علیه ایران و از سوی دیگر موقعیت استراتژیک و قابل توجه این کشور در منطقه که موجب دست درازی ها و غرض ورزی های ابر قدرت غرب و عربستان می شود؛ هیچ یک نتوانسته مخلً و برهم زننده ی ثبات و امنیت و انقلاب این کشور باشد.

این درس بزرگ و چراغ راهنمای غنیمتی است که می توان از این همسایه (که اینک به یک قدرت بی چون و چرای منطقه ای تبدیل شده است) گرفت که با تمام نواقص و کاستی ها و کمبودها و مخالفانش در حوزه های مختلف مذهبی و سیاسی داشت توانست 39 سال تمام سکان دار و حافظ این انقلاب باشد.

درحالیکه 39 سال تمام از انقلاب افغانستان و اوضاع آشفته و نابسامان آن روزگاران می گذرد؛ چیز قابل اعتنایی نیست که به آن بتوان بالید و افتخار کرد و همزمانی انقلاب این دو کشور همسایه یکی در برابر امریکا و دیگری در برابر شوروی، موجب مقایسه و سرخوردگی ابدی کشورمان است.

در مقابل انقلاب به بلوغ کامل رسیده و پخته شده ی ایران، انقلاب افغانستان در نطفه خفه شد و جریان های ضد و نقیض و ناهمگون پس از آن موجب تضعیف بیش از پیش و اشغال و استثمار چندین و چند باره ی کابل توسط بنیادگراهای افراطی و سپس امریکا گردید.

اینک که هرچه بیشتر از انقلاب ثور 57 در افغانستان فاصله می گیریم بیش از پیش آثار ندامت از اشتباهات فاحش و عدم رهبری و مدیریت درست پیروزی در مقابل شوروی آشکار می گردد و همگان بر این باور یک صدا و متفق القول اند که هرگز نتوانسته ایم کشتی انقلابمان را در جریان درست آب در دریای متلاطم و مواج منطقه به پیش ببریم و در قیاس با انقلاب 57 در ایران و جایگاه کنونی این کشور در منطقه متاسفانه هیچ حرفی برای گفتن نداریم.