
تردیدی باقی نمی ماند که دست خارجی ها، تروریست ها و بخش هایی از حکومت در یک کاسه است و طی یک برنامه تدریجی، آهسته اما پیوسته درصدد نابودی و متلاشی نمودن ملت مظلوم اما قهرمان این سرزمین اند.
زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
تردیدی باقی نمی ماند که دست خارجی ها، تروریست ها و بخش هایی از حکومت در یک کاسه است و طی یک برنامه تدریجی، آهسته اما پیوسته درصدد نابودی و متلاشی نمودن ملت مظلوم اما قهرمان این سرزمین اند.
تازمانیکه مردم متحد نگردیده و به صورت فراگیر و همگانی _متشکل از تمام ازادی خواهان این سرزمین_ در برابر عملکرد دوگانه ی عوامل فوق الذکر قیام و اقدام نکنند، محال است که تغییری در وضعیت آشفته و ملتهب مردم این سرزمین سوخته و مغضوب، پدید آید، اما؛ صبر مردم، هم حدی دارد.
راستی، چرا پارلمان کشور، سکوت را پیشه خود می سازد؟ چرا قومیت خاص بیشتر و بیشتر مورد هدف های ترور زنجیره ای و قتل و نسل کشی سیستماتیک قرار می گیرد؟
فلسفه حضور خارجی ها چیست؟ و تاکی فقط در شعار با تروریست ها مقابله می نمایند؛ اما در عمل هیچ نتیجه ای محسوس نیست! برای این ملت بیچاره، حداقلی از خوشی ها نیز باقی نمانده است.
باید برای پیشگیری از نابودی کامل ملت، راه چاره ای جست؟ سریال _مکرر، خونبار و تراژیک کابل، عیدی هر آزاده ای را تبدیل به عزا نموده و قلب هرانسان با وجدانی را تکه و پاره!!.
نفرین ابدی، بر تروریستان و حامیان شان...