دیدار پس از ماه ها تنش؛ عبدالله و عطا بالاخره آشتی کردند

چندی پیش با مطرح کردن دو خواست گفته بودم:
1- از استاد عطا و حامیانش مخلصانه می‌طلبیم لطفا بخاطر حفظ همین سلامتی نسبی که در یک گوشه‌ی ارگ بعد از قرن‌ها یک دفتر زیر نام «تقسیم قدرت» نصیب مردم ما شده آن را ضمن تحمل فرصتی برای گذر تلقی نمایید. اجازه ندهید خانه‌ی ساختگی خود را که به قیمت تلاش و مبارزه میلیون‌ها انسان این سرزمین ساخته شده است را با وعده‌های کاذب و فریبنده‌ی دیگران از بن برکنید.

بی‌جهت نیست که اگر ریاست اجرایی امروز به تمام خواست‌های مردم خود نرسید یکی هم شما بودید که «دسته برای تبر» شدید و پس از وعده های سر خرمن غنی برای تضعیف این مقام از هیچ تلاشی دریغ نورزیدید به یقین اگر منظور شما داعیه حق طلبی برای هویت، تیم و همپیمانان سیاسی باشد در آنصورت هیچ مرجعی بهتر از سپیدار نبوده و نیست مرجعی که محصول تلاش میلیون‌ها انسان تا متن مشروعیت داخلی و خارجی می‌باشد و امروز نیز بعنوان یک نهاد قطعا کاراتر از هرنوع رفتارهای تک فردی می‌تواند در زمینه تحقق آرمان‌های مردم ما نقش‌آفرینی کند پس قوت ما در وحدت ما است.

2- از برادران اجرایی هم خواهش می‌کنیم با توجه به این سیاست‌های مقطعی و تصنعی که در یک مقطع برای مقصد خاص ساخته و گفته می‌شود را زیاد بزرگ جلوه ندهید. بی‌گمان امروز و یا فردا این تنش‌ها حل می‌شود‌ اما حرف‌های منتشره در فضای مجازی باقی می ماند.

پشت و شکم از یکدیگر جدایی ندارد خوب است مواظب رفتارهای خود باشیم اگرچند که ما مردم غور برای هر دوطرف نه پشت هستیم و نه شکم فقط ابزاری برای استفاده در مواقع خاص می باشیم، بازهم...