بی ادبی وزیرداخله نسبت به جنرال مرادی به دور از انتظار نبود

بی اعتنایی وزیر داخله به جان باختگان دانایی و بی ادبیش نسبت به جنرال مرادی به دور از انتظار نیست.

آن روزی که سپاه جهل و نادانی آموزشگاه موعود را منفجر کردند و بسیاری از نو نهالان سپاه دانش و دانایی را که در هیچ دین و آینی گناهی ندارند کشتند و زخمی نمودند در نوع خود واقعا فاجعه بود. این فاجعه آنقدر وحشتناک و بزرگ بود که حتی اذهان را تا حدود زیادی از فاجعه غزنی منحرف کرد.

اگر این حکومت مردمی می بود و وزیر داخله اش هم انسان می بود باید ماتم ملی اعلام می شد حداقل وزیر داخله باید با شرمساری و عذرخواهی استعفا می داد اما در شب همان روز بسیاری از سران حکومت از جمله همین وزیر داخله در یک ضیافت و مهمانی در سفارت هند حضور داشتند. همین وزیر داخله در همان ضیافت سخنرانی نموده حتی از فاجعه آن روز اظهار تاسف نکرده بود و کلمه ی بر زبانش در آن مورد جاری نشد تا اینکه باز هم اخیرا از وی کاری دیگر سرزد که بی ادبی و بی حیایی اش نسبت به جنرال مرادی بود. که محکومیت های زیاد و برحق را در فضای واقعی و مجازی در پی داشت.

تا زمانیکه مردم افغانستان بصورت واقعی خودشان آگاهانه و آزادانه نتوانند سرنوشت سیاسی شان را تعیین نمایند حکومت و دولت نه بر اساس اراده و خواست مردم بلکه براساس خواست دشمنان مردم (بصورت عام) شکل گیرد و مسوولین ادارات دولتی نه براساس شایستگی و لیاقت بلکه براساس سهمیه بندی جناحی و باندی تعیین و منصوب شوند. آنهم جناح ها و باندهایی که پس منظر وحشتناک و سیاه دارند چنین بی اعتنایی ها و بی ادبی ها به دور از انتظار نیست که نیست و شاهد نمونه های دیگری نیز خواهیم بود.