در هر ولایت از افغانستان که سفر کردم، آنجا را توالت مردانه دیدم!!!

 یکی از چیز های که بشدت من را اذیت می کند و حس انزجار در من ایجاد می کند، دیدن تصاویر مردانی هست که در هرجای می رسند خودشان را رها می کنند.!
هرجا سفر کردم قبل از اینکه تابلوی خوشامد گویی را نظار گر باشم. تصاویری ناخوشایند رها شدن مردان سرزمینم را دیدم که بی پروا و بی تفاوت خودشان را به انظار عمومی می سپارند.!

مطمینا من اولین بانویی نیستم که با دیدن روزانه این صحنه حس ناخوشایند را تجربه می کنم، بلکه بانوان زیادی هستند‌، که بارها و بارها بادیدن این صحنه خاطر شان مکدر شده و حس منفی و انزجار را تجربه کردند.
بنظر من این کار علاوه بر اینکه بی احترامی به بانوان هست. به نوعی بی احترامی به شان، شخصیت و ابهت خود مردان و جنس مردانه است.!

ناهنجاری ها را ببینیم آنها را مطرح کنیم و به دنبال راه حل و اصلاح باشیم. تا زمان که دردی احساس نشود بدنبال درمان نمی رویم. ناهنجاری ها هم اگر دیده و مطرح نشوند مسلما اصلاح هم نمی شوند. وقتی با دوستان در مورد اینگونه مسایل صحبت می کنیم آنها اولین چیزی که می گویند، عادت می کنید!!
اما من نمی خواهم عادت کنم چرا که اگر عادت کردیم و برای مان عادی شد دیگه به عنوان مشکل احساس نشده اصلاح هم نمی گردد. پس بیاییم بجای عادت، ناهنجاری ها را ببینیم و از مطرح کردن آنها واهمه نداشته و دنبال اصلاح باشیم.