هزاره ها در چنگال اوغان های غاصب ارزگان و زابل

اوغان‌های زابل و ارزگان که غاصبین سرزمین‌های هزاره‌ها بوده و در زمان عبدالرحمن روی زمین‌های غصب‌شده هزاره‌ها، جای داده شده‌اند، جزو بدترین اوغان‌ها است. آن‌ها در طول یکصد سال گذشته، همیشه هزاره‌های هم‌جوار را قتل‌عام و زمین‌های شان را غصب کرده‌اند.

1. در زمان ظاهرشاه که هزاره‌ها برای کار به پاکستان (شال‌کوت) می‌رفتند، اوغان‌های زابل آن‌ها را در مسیر راه‌ها سر می‌بریدند.
2. در زمان جهاد نیز مسافرین هزاره را که به طرف ایران و پاکستان می‌رفتند و با از ایران و پاکستان برمی‌گشتند، در مسیر راه سلاخی می‌کردند.
3. در سال 1369 هزاره‌های دو منطقه «اوتی» و «شیره» در ارزگان و زابل را به‌طور کامل آواره و زمین‌های شان را غصب کردند.
4. در زمان طالبان، بیش از چهار هزار نفر مسافر هزاره را در منطقه «کنده‌پشت» ولسوالی شاجوی زنده‌زنده، زیرخاک کردند.
5. در سال 1389 نُه نفر از هزاره‌های منطقه زیبای باغچار را سربریدند و مردم آن منطقه را کوچانده و زمین‌های شان را تصرف کردند.
6. سه سال قبل 31 نفر مسافر هزاره را از منطقه شاجوی گروگان گرفتند، مدتی بعد، شهید تبسم و همراهانش را گروگان گرفته و سپس گلوی آن‌ها را بریدند.
7. اکنون مردم هزاره مناطق حسینی و کندلان را تحت فشار قرار داده‌اند تا آن‌ها را نیز آواره و زمین‌های شان را غصب کنند.

نوت: بحث ارزگان و زابل، بحث طالب و غیرطالب نیست، بلکه اوغان‌های غاصب ارزگان و زابل که روی زمین‌های هزاره‌ها زندگی می‌کنند، همیشه کوشیده‌اند تا هزاره‌های هم‌جوار را قتل‌عام و آواره و زمین‌های شان را مصادره کنند.