دختربچه های ولسوالی شارستان ولایت دایکندی با پلاکارتهای اعتراضی از والی استقبال کردند

محمود بلیغ، والی ولایت دایکندی طی سفری به ولسوالی شارستان از مردم و مکاتب این ولسوالی تاریخی و دور افتاده بازدید بعمل آورده است.

ولسوالی شارستان که از امکانات اولیه شهروندی بی نصیب مانده و اکثر مکاتب آن از نبود معلم مسلکی رنج می برد، شاهد قدم گذاشتن بالاترین مقام حکومتی ولایت دایکندی است.

عکسهایی از این سفر در صفحه محمود بلیغ منتشر شده است، در این عکسها دختربچه هایی با پلاکارتهای اعتراضی از والی استقبال می کنند. روی یکی از این پلاکارتها نوشته شده است : تا به کی زیر آفتاب سوزان بسوزیم؟ این نوشته ناظر بر وضعیت غیراستاندارد در مکاتب شارستان است.

محود بلیغ، والی دایکندی در صفحه خود درباره این سفر نوشته است : امروز سفری داشتم به ولسوالی شهرستان، یا همان شارستان تاریخی. تقریبا مشابه تمام سفرهایم به ولسوالیها توام بود با صحنه های متضاد. صحنه هایی سرشار از شادی و سرور و صحنه های غم انگیز. مثل زندگی هریکی از ما که غم و شادی فاصله زیادی از یکدیگر ندارند. هرچند در این مُلک، کفه غم و اندوه نسبت به شادی و سرور سنگینی می کند. در یک سوی کودکانی را دیدم غرق در شادی و سرور از بابت اینکه دیگر مجبور نیستند زیر آفتاب سوزان و در سرمای سوزناک هوای آزاد درس بخوانند و بعد از سالها تحمل فقر و محنت صاحب یک مکتب معیاری شده اند و در سوی دیگر دختران و پسران خرد سن، با صورت های آفتاب سوخته، کومه های زخم شده از سرما و لباسهای مندرس، که از فقر و نداری و از نبود سرپناه برای محل درسشان به ستوه آمده اند. کودکانی که از مسئولینشان تقاضای تعمیر مکتب دارند؛ چیزی که حق مسلمشان است و مکلفیت حکومت.

و چه سخت است در آخر شب حلاجی این همه تضاد ها. اما وزنه غم می چربد و اندوهی پایان ناپذیر وجودت را فرا می گیرد و شبی دراز و غمناک دیگر پیش رویت می گذارد…

نوشته والی دایکندی بیانگر این است که وی از موضع ضعف و ناامیدی سخن می گوید، گویی مقامی دارد که هیچ ضمانت اجرایی پشت آن نیست و او نیز مانند تمام مردم عادی کاری کرده نمی تواند.