معاون رییس جمهور :با ریشه کن ساختن بی سوادی می توان به صلح دایمی دست یافت

ریشه ای اکثریت مشکلات که امروز ما به آن مواجه بوده وبه آن دست وپنجه نرم می کنیم بی سوادی است،این مطلب را عبدالکریم خلیل معاون دوم رییس جمهور ابراز داشت. وی که در نخستین کنفرانس ملی سواد وصلح صحبت می کرد گفت: «بی سوادی و بی دانشی سبب شده تا فرزندان پاک دل و ساده اندیش این سرزمین به ساده گی و آسانی در دام باندهای تروریستی وتباه کار گرفتار شوند.» خلیلی علاوه می کند که بی سوادی از عمده ترین چالش ها و مشکلات به شمار می رود که مانع توسعه،انکشاف،آرامش،رفاه و امنیت در افغانستان شده است . معاون رییس جمهور می گوید که صلح و سواد نیازمند یک دیگر است،چون جامعه با سواد نیاز به ثبات دارد و جامعه با ثبات نیاز به جامعه با سواد دارد،زیرا در جامعه که سواد نباشد،صلح هم نیست. آقای خلیل تاکید می ورزد که با ریشه کن ساختن بی سوادی می توان به صلح وثبات دایمی دست یافت،البته به گفته وی جامعه را زمانی می توان با سواد ساخت که تمام افراد که با سواد هستند دست به دست هم داده تا بی سوادان را نجات داد. وی می افزاید که حکومت در چندین سال با وجود کار های بیشتر در عرصه های مختلف بخصوص تعلیم وتربیه و جلب و جذب جوانان به مکاتب و پوهنتونها هنوز هم نتوانسته که برای تمام واجدان شرایط زمینه مکتب و پوهنتون رفتن را فراهم نماید. معاون رییس جمهور از تمام مردم،دانشمندان و علما خواست تا با کمپاین محو بی سواد یکجا شده واین سرزمین را از بی سوادی نجات دهند،زیرا به گفته وی تا کمک و همکاری آنان نباشد نمی توان با بودجه ناچیز دولت این پدیده تاریک را ریشه کن ساخت. از سوی دیگر داکتر فاروق وردک وزیر معارف گفت:«ما در تلاش هستیم تا با کاروان بین المللی محو بی سوادی یکجا بی سوادی را تا سال 1399 از افغانستان ریشه کن سازیم.» وی افزود وزارت معارف با برنامه های که داردتا پایان سال روان 600 هزار تن را با برگذاری 26 هزار و 400 کورس سواد آموزی با اشتراک ده هزار استاد با سواد می سازد. وزیر معارف می گوید در حال حاضر سطح با سوادی در افغانستان 30 فیصد است که با برنامه ها ی این وزارت این رقم تا چهار سال آینده به 48 فیصد می رسد،زیرا 9 میلیون انسان در افغانستان از بی سوادی رنج می برد. آقای وردک علاوه می کند که در حال حاضر در ولایات جنوب افغانستان 500 باب مکتب مسدود بوده که حدود 400 هزار طفل در آن از نعمت سواد بی بهره مانده است. گفتنیست که بی سوادی در پهلوی نا امنی ها و فقر از عمده ترین مشکلات مردم در افغانستان بحساب می آید که نزدیک به ده میلیون انسان و اجد شرایط در کشور از نعمت سواد بی بهره هستند.