سقوط جایگاه سیاسی ترک تباران

اشرف‌غنی و حنیف اتمر دو گروه جدی، پر قدرت و مطرح در انتخابات ریاست‌جمهوری1398 استند که هیچ کدام ترک‌تباران را بحیث معاونان اول و دوم نپذیرفته اند.

در روزهای اخیر، میهمان‌خانه جنرال دوستم شاهد ترافیک سنگین طرف‌های انتخابات بود، اما هیچ‌کدام آنچه را دوستم می‌خواهد در چنته نداشتند.

اتمر بارها از جنرال دوستم دعوت کرد تا با وی در اخراج غنی از ارگ متحد شود، اما دوستم به معاونیت سوم (پست خیالی) گروه صلح و اعتدال راضی نشد.

دوستم همچنان معاونیت اول را می‌خواهد، چون با پذیرفتن پست تشریفاتی، نمی‌تواند هوادارانش را قانع کند.

اکنون عالم ساعی و جمعی از رقبای سیاسی دوستم به وعده‌ی اتمر برای ایجاد معاونیت سوم دل بسته اند.

اشرف غنی نیز از دوستم دعوت به همکاری کرد، اما نه بحیث معاون، بلکه بحیث متحد سیاسی که باید یکی از نزدیکانش را بجای خودش معرفی کند.

غنی نیز جایگاه خیالی احمدضیا مسعود را برای حزب جنبش ملی در نظر گرفته و ظاهرا ثریا دلیل از سوی جنرال دوستم در این پست معرفی شده است.

در انتخابات ریاست جمهوری 2014، ترکتباران در جایگاه بلند و مهمی قرار داشتند. آنان برای نخستین بار پس از طالبان معاونیت اول ریاست‌جمهوری را بدست آوردند، اما به دلایل مختلف از جمله اتفاقاتی که برای جنرال دوستم پیش‌آمد، این جایگاه اُفت کرد و به حبس خانگی و تبعید رهبرشان انجامید.

اکنون ترک‌تباران نه در گروه اشرف‌غنی جایگاه مهمی دارند و نه در گروه حنیف اتمر.

غیر از این دو گروه انتخاباتی، بقیه گروه‌ها نه چانسی برای بُرد دارند و نه پولی برای باج.

چه اتمر برنده شود چه اشرف‌غنی، ترک‌تباران شکست تاریخی خورده اند و ریشه‌ی این شکست در انتخابات 2014 و اتفاقاتی که در "معاونیت اول ریاست‌جمهوری" افتاد نهفته است.

◘ مختار وفایی