
آمریکایی ها بعد از هجده سال کمک های فراوان اقتصادی و تلفات نظامی بالاخره معتقد شدند که در افغانستان فرهنگ پذیرش تغییر، در راستای تمدن جهانی و دموکراتیزه سازی جامعه وجود ندارد،
زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
آمریکایی ها بعد از هجده سال کمک های فراوان اقتصادی و تلفات نظامی بالاخره معتقد شدند که در افغانستان فرهنگ پذیرش تغییر، در راستای تمدن جهانی و دموکراتیزهسازی جامعه وجود ندارد، مجبور شدند که زلمی خلیل زاد از جنس خود طالبان را با طالبان وارد مذاکره کنند تا باشد که راه نجات از سیاچاله پیدا نمایند که دارد ثروت آمریکا را می بلعد.
اکنون خانم شارل بنارد در راستای سیاست شوهر خود خلیل زاد که همان سیاست اداره دونالد ترامپ است مقاله ای را در نشریه آمریکایی (نشنال انتریست) به نشر رسانیده است که زنان افغانستان نمی تواند مانع برگشت قوای آمریکا از افغانستان شوند و از زنان افغانستان انتقاد کرده است که نباید همه چیز را آماده و از آمریکا بخواهند و خود زنان نیز باید برای بقای خود و حقوق خود کار و پیکار نمایند، گرچه نوشته خانم خلیل زاد با انتقاد وسیع شبکه زنان افغانستان که خود را مدنی می نامند و به خصوص آنهایی که از ثروت آمریکا صاحب ثروت شده اند گردیده است اما واقعیت این است که در افغانستان بیش از اینکه آمریکایی ها ملامت باشند سیاستمداران دزد و فریبکار افغانستان ملامت هستند که نه تنها از حضور و کمک های جامعه جهانی به نفع زنان بلکه به نفع مردم افغانستان استفاده نکردند و حتی با همین کمک های جامعه جهانی طالبان را تجهیز و تقویت نمودند، آن ها را برادران ناراضی و اپوزیسون سیاسی قلم داد کردند، در شرایط فعلی در افغانستان نه تنها زنان و حتی که کل جامعه در سراشیب باز گشت به عقب قرار گرفته اند، طالبان را فقط مقاومت در مقابل طالبان اعم از زنان و مردان می تواند وادار به تمکین نماید در غیر آن از آن های که شعار می دهند که زنان به عقب بر نمی گردند و یا زنان در مذاکرات و لوی جرگه فرمایشی حضور داشته باشند.
پیشنهاد میکنم که این شعر بزرگان ادب را چندین بار بخوانند تا به عمق فاجعه پی ببرند:
شغال جنگل مازندران را
نگیرد جز سگ مازندرانی
◄ حسن علی عدالت