سیادت، قومیت و هرزگی

سیادت تا زمانی که یک جایگاه و شان معنوی و دینی بود بلحاظ دینی با ابتذال و هرزگی جمع نمی شد اما اکنون که به یک قوم تقلیل یافته است آمیختن آن با هرزگی هیچ تناقضی ایجاد نخواهد کرد.

رهبری یک لوده و توهین به مقدسات همان هویتی که سنگش را به سینه می کوبند تنها آغاز راه است. هنوز مانده است تا تبعات کثیف این استقلال خواهی که تعبیر روشن ترش همان برتری خواهی است را ببینیم.

سادات گرامی که دلی در گرو دیانت هم دارید شما زمانی به بیراهه رفتید و باختید که سیادت را با تبدیل کردن به قومیت به ابتذالی جبران ناپذیر کشاندید. سیادت دست کم بلحاظ دینی امکان محکوم کردن ابتذال و هرزگی را در اعماق خود نهفته دارد اما قومیت از آنجایی که مفهومی صددرصد غیردینی است بلحاظ مفهومی پذیرای هرگونه ابتذالی است.

به تعبیر منطقی سیادت نسبت به هرزگی "بشرط لا" و قومیت "لابشرط" است. بنابرین هیچ سیدی که به پروسه مضحک و ضددینی برتری خواهی سادات باور داشته یا هرگونه مشارکتی ولو کوچک در آن داشته است حق ندارد برگزارکنندگان آن مراسم کذایی در ایام وفات عمه سادات را محکوم کند.
پیونده فرخنده مفهوم سیادت و هرزگی بر این قوم مستقل مبارک باد.
سادات عزیز! شما همه چیز را باختید و این حقیقت دارد.