هزاره های نادیده و بی ظرفیت با جابجایی یکی دو نفر از یک پست به پست دیگر با تبریک گفتن، هم خود را به مسخره می گیرند و هم قوم خود را!

واقعا درد آور است وقت که هزاره ها شعور آن را نداشته باشند که درک کنند که در کجای قدرت قرار دارند و چند فیصد در قدرت و ثروت شریک هستند بازهم تبدیلی یکی دو نفر را از یک اداره به اداره دگری به جاه و شایسته گفته گوشهای مردم را از تبریک گفتن کر نمایند ، اقلا وجدان داشته باشید دگران همه روزه وزیر می شوند ، ریس می شوند، جنرال می شوند ، والی می شوند ، سفیر می شوند و هزاران هزار پست را در اختیار دارند نه به کسی تبریک می گویند و نه شایسته و به جاه قلم داد می کنند بلکه هنوز سهم خود را ناچیز می دانند ، من در حیرتم که این هزاره ها را چه شده است که به خاطر چند نفر هزاره محدود که در بسا موارد خود را هزاره نمی گویند و زبان شان در تلفظ کلمه هزاره مشکلات پیدا می کنند و حتی بسیاری از آنها به خاطر جاسوسی و مذمت از هزاره ها و یا چاپلوسی این و یا آن در یک بست تعیین می شوند چه نیاز به این همه بی ظرفیتی است.

همین یکی دو سال قبل کمیسیون اصلاحات اداری تحت نظر نادر نادری در حدود ششصد بست را در معرض امتحان داوطبی به اساس شایسته سالاری اعلام کرد که در نتیجه در حدود صد نفر هزاره موفق و برنده این پروسه شدند وقت که نتیجه را برای اشرف غنی احمدزی بردند نام برده موضوع را بکلی رد کرد و از جمله آن صد نفر هزاره که از طریق امتحان برنده شده بودند فقط در حدود پانزده تا بیست نفر را پذیرفتند و به جای هشتاد نفر هزاره دگر ، افراد ناکام مانده را مقرر کردند چرا این هزاره های دارداری صدای خود را بلند نکردند که اکنون یک هزاره را از آمریت حوزه به وزارت داخله برده اند این قدر چیغ و پیغ به راه انداخته اند که به جاه و شایسته است ، و یک مجهول الهویه را که هزاره است و از هزاره بودن ننگ دارد مشاور مقرر کرده اند مگر ارزش دول و سرنأی را دارد.

گماشتن یک فرد در یک وظیفه به هیچ وجه به جاه و شایسته نیست بلکه نتیجه کار یک شخص به جاه و شایسته است، شرم خوب است اما از میان این بخش از هزاره ها رخت بربسته است که قیل و قال آنها باعث سرافگندگی و شرمندگی تمام هزاره ها شده است.