در 23 ماده قطعنامه لوی جرگه مشورتی صلح یک حرف و حدیث وجود ندارد که قبلاً گفته نشده باشد!

قطعنامه جرگه مشورتی صلح تکرار گفته های گفته شده است که در مدت 18 سال طوطی وار از جانب ارگانهائی مختلف دولت و وابسته به دولت به خورد مردم داده شده است و برای طالبان که طرف جنگ است اهمیت نداشته است.

این جرگه پیش از اینکه برای حل معضله و مذاکره با طالبان تدویر گردد در ضدیت با افکار عامه و جناح های قدرت در افغانستان دایر گردیده بود و اکنون هم ارگ نشینان و افراد کرایه گرفته شده از جانب ارگ نشینان دست آورد این جرگه را تجرید رقیبان سیاسی ارگ نشینان تبلیغ می کنند و شکست جرگه را به جمع آوری سه هزار نفر دولتی و نیمه دولتی و خریداری چند نفر که در اردوگاه ارگ نشینان پیوسته اند نماد از موفقیت لوی جرگه می دانند و استدلال می کنند که اشرف غنی احمدزی در نتیجه موفق از آب در آمده است.

اگر این جرگه به خاطر تحکیم پایه های قدرت اشرف غنی احمدزی بوده است بدون این جرگه هم از طریق کودتای نرم ایشان خود را ریس جمهور اعلام کرده است و بدون زور هیچ کسی توانایی بیرون کردن آن از ارگ را ندارد و اگر این جرگه به خاطر حل مشکلات و مذاکره با طالبان بوده است صد فیصد ناکام و بدون دست آورد است و بزرگترین دست آورد آن رهایی 175 تروریست است که در نتیجه آزادی آنها بیشتر سربازان ، افسران و مردم افغانستان تلف می گردد.