نشست مسکو و ذلت پذیری

1. دنیا چقدر در حال تغییر است، کی در دهه 60 و 70 کسی باور می کرد که روزی مسکو میزبان کسانی باشند که در آن دو دهه به روی روسیه سیلی زدند و چنگ و دندان کشیده اند. از سوی دیگر رهبران مجاهدین روسیه را دشمن متجاوز به حساب می آوردند که گفتگو با آن را ننگ می شمردند ولی امروز اتفاق افتاده است. دلیل آن هم نکته دوم است.

2. واقعیت این است که رفتار اشرف و تیمش رهبران متخاصم و به خون هم تشنه ده 70 را کنار هم قرار داده است که از اشرف و تیمش نا امید و به سمت مخالفانش خزیده اند. همچنین استراتژیست های اشرف را در اردوی مخالفان قرار داده است. این که این رفتار اشرف مثبت است یا منفی در جای خودش باید بحث شود؛ ولی موجب ذلت مخالفان شده است. دلیلش هم نکته سوم است.

3. عزت با گروه طالبان است تا مخالفان تشنه به خون آنان در دهه 70؛ زیرا بجای این که هر دو گروه به سمت هم بیایند، همدیگر را در آغوش بگیرند، سیاسیون افغانستان ذلیلانه به سمت محل هیأت طالبان از جمله ملا عبدالغنی برادر رفتند و به هم دست دادند و یکدیگر را در آغوش گرفتند. اشرف غنی اینان را به کجا کشانده است که مثل بردگان به سمت بادارهای شان می دود. البته اشرف غنی به این ذلت کشی مشروعیت بخشیده است. دلیلش هم نکته چهارم است.

4. برخلاف دفعات قبل که طالب از حضور دولت در این نشست امتناع ورزیده، این بار هم طالب حضور سفیر دولت را در نشست پذیرفته است و هم دولت افغانستان این بار به صورت غیر مستقیم پذیرفته است که نماینده های سیاسی مشروعیت دارند؛ زیرا شاه حسین خان مرتضوی خودش در توییتی گفته است که جای زنان و جوانان خالی است که تأیید ضمنی نشست و ذلت پذیری آن است.