چالش های مذاکرات برقراری صلح و ادامه جنگ!

زلمی خلیل زاد سران حکومت وحدت ملی را در جریان طرح نهایی توافقنامه صلح آمریکا با طالبان قرار داده است، البته امضای توافق نامه صلح میان آمریکا و طالبان به معنای صلح برای مردم افغانستان نیست اما یک روزنه و یا قدم در راه صلح است چون آمریکا و طالبان طرفهای عمده جنگ در افغانستان هستند.

اکنون دیده شود که طالبان با مردم افغانستان صلح می خواهند و یا جنگ اگر طالبان در پی تصرف کامل قدرت باشند واضح است که جنگ می خواهند و اکثریت مردم افغانستان زندگی زیر قمچین و شلاق طالبان را نمی خواهند که در این صورت طالبان خود به نیروی ضد صلح تبدیل می شوند.

همچنان ارگ دیده شود که بعد از مطالعه مواد توافقنامه صلح آمریکا با طالبان چگونه موضیع گیری می کنند زیرا ارگ بر تاکید بر انتخابات که زمینه آن هرگز وجود ندارد و در اکثر ولایات جنگ شدید جریان دارد نیز به مانع صلح تبدیل شده اند.

صلح وقتی امکان پذیر است که هم ارگ و هم طالبان با گذشت از قدرت به نفع مردم افغانستان صلح و زمینه صلح را مهیا نمایند، هر دو جانب با ایجاد یک حکومت موقت که قابل قبول برای تمام مردم افغانستان باشد موافقه نمایند و در راس حکومت موقت یک شخص کاملا بیطرف که دست در فساد، جنگ و خونریزی نداشته باشد قرار گیرد.