تمامیت خواهی و انحصار نه ممکن است و نه مطلوب!

‏قرن 21 قرن تکثر‌ و تنوع است؛ قرن پلورالیزم در همه ابعاد آن. جوامع متمدن امروز نه تنها از تکثر و تنوع استقبال می کنند که به وجود آن در جوامع شان افتخار نیز می کنند و آن را به عنوان عامل اساسی قوام و دوام و پیش رفت و پویایی شان قدر می نهند و ارزش می گذارند. اما در جوامع فاقد پیش رفت و رسوب کرده در لجن قبیله گرایی و عصبیت جاهلی؛ مبارزه با ارزش های چون تنوع خواهی و تکثرگرایی یک ارزش والا محسوب می گردد. تمام تلاش انسان قبیله این است که زبان و فرهنگ و اداب و عادات و حتی لباس و نشانه های قبیلوی خود را بر دیگران بقبولانند! اما با این که تمامیت خواهان با یک دندگی و لج بازی تلاش وافر می نمایند تا هویت و ارزش و آداب و عادات و رسوم دیگران را نه تنها انکار نمایند که از سوی در پی تخریب آن ها هستند و از جانبی هویت های قومی خود که از فاخر و راجح بودن بی بهره و تهی هستند را به عنوان هویت غالب و اصیل قالب و به دیگران تحمیل نمایند. این رویه در هیج جامعه ی جواب نداده است. نتیجه نداشته و سودی برای تمامیت خواهان به بار نیاورده است. بسا تمامیت خواهان که در آرزوی غلبه فرهنگ و هویت قبیلوی و عقب مانده خود بر فرهنگ و هویت های متکثر با حسرت بسیار چشم از‌این جهان فرو بسته اند!

توصیه صادقانه و دلسوزانه این جانب به قبیله گرایان و تمامیت خواهان جامعه ما این است که بیایید از تمامیت خواهی و قبیله گرایی دست بردارید.‌ بیایید به ایمان، اعتقاد، آداب، عادات و سلایق، زبان و هویت دیگران احترام بگذارید. چرا که تلاش های طولانی و لجوجانه شما برای انحصار‌، حذف و تمامیت خواهی تاکنون و تا ابد نتیجه نداشته و نخواهد داشت. چنان که گذشتگان شما موفق به اجرای پروژه تمامیت خواهی و انحصار و حذف گرایی نشده اند شما نیز نخواهید شد. پس شایسته است که به عنوان انسان های متعلق به عصر تکثرگرایی و تنوع طلبی به هویت و زبان و باور و اعتقادات و رسوم و عننات همدیگر احترام بگذاریم. و در پی ساختن یک جامعه متمدن و متدین و فاخر و امروزین باشیم، تا پیشرفت کنیم، تا صاحب فرهنگ متعالی و تمدن فراخر شویم تا افتخاری برای خود و آیندگان باشیم.