چرا امرالله صالح سراسیمه و نگران است؟

در پست‌های اخیر امرالله صالح یک‌نوع اضطراب و از هم‌گسیختگی روانی به چشم می‌خورد. انسان تنها در حالاتی که دچار ترس و وحشت شده‌ باشد اینگونه پراکنده‌گویی می‌کند. این وحشت‌زدگی چه‌چیز را می‌نمایاند؟

به نظر من امرالله صالح در یک بازی سه قمار را به راه‌‌انداخت که دوی آن را باخته و یک آن هنوز در میدان است. نخستین قمار جناب صالح ساختن یک حزب یا گروه سیاسی بود که اغلب اعضای آن به حوزه مقاومت خلاصه می‌شود؛ دیده می‌شود که محبوبیت آقای صالح در این حوزه به صفر تقرب نموده و اکثر کسانی که قبلاً هوادار جناب‌شان قلمداد می‌شدند به وی دشنام و ناسزا می‌فرستند، یعنی حوزه مقاومت را باخته‌است.

2- آقای صالح می‌خواست در کنار غنی به عنوان یک معاون قدرتمند عرض وجود کند. به همین‌دلیل به هرسمتی دست به یارگیری دراز نمود، به هرکسی وعده‌های سر خرمن داد، و پول‌های هنگفتی را نیز درین راه خرج نمود، دیدیم که این قمار جناب عالی نیز به باخت انجامید. اکنون صالح در تیم غنی یک‌ فرد ناکام شناخته می‌شود، حتی اگر تیم دولت‌ساز برنده هم ساخته شود صالح صلاحیت و صلابتی نخواهد داشت. یعنی جناب صالح این قمار را نیز باخته‌است.

اما سومین قمار جناب صالح، به هر قیمتی معاون شدن است. او شاید بتواند بعد از برنده شدن روند سبز را تا حدودی بازسازی کند و دل عده‌یی را بادادن شغل و چوکی به دست آورد. ولی اگر تیم وی ببازد صالح همه‌‌ی هستی‌اش را باخته‌است. در قدم نخست تیمی را که با وعده‌های سرخرمنی به دور خود جمع کرده‌بود از هم می‌پاشد. دوم انشعاب و از همپاشیدگی در روند سبز متصور است. البته مردم را که قبلاً از دست داده‌است.
با این‌حساب به امرالله صالح حق بدهیم که سراسیمه باشد و هذیان بگوید.