روایت ناتمام یک پوفیوز

فرامرز تمنا در مبارزات انتخاباتی خود دو نکته را برجسته ساخت. نخست ارگ را مرکز تعصب و تبعیض و بهره برداری جنسی معرفی کرد. دوم جنگ روایت ها را مطرح کرد و گفت: من برای پیروزی یک روایت مبارزه می کنم. نسل جوان از گزینه دوم استقبال کرد.

دیری نپایید که این استاد دروغ پرداز، به یک معامله حقیرانه تن داد و از روایت خود که امید را برای نسل جوان ایجاد کرده بود، دست برداشت و تسلیم ارگ شد؛ همان ارگ که مرکز بهره برداری جنسی و تعصب قومی به گفته او بود. فرامرز تمنا از این جهت شایسته نفرین است که مردم را به چهره های آکادمیک بی باور ساخت و آرزوهای یک نسل را برباد داد.

این دلقک ریاکار حتا چهارماه نتوانست در برابر استبداد و فاشیسم مقاومت کند و سرانجام بر تمام ارزش های خود پاگذاشت و به مردم عیان شد که او برخلاف مدعایش هیچ خط قرمزی ندارد و به گفته شینکی کروخیل تنها برای رسیدن به چوکی سفارت و معینیت این داعیه های دروغین را مطرح می کند.

باید به حال نسل جوان افسوس خورد که افرادی چون تمنا به نمایندگی از این نسل به میدان مبارزه می آید و جوانان را فریب می دهد. تمنا متهم است که به خاطر رسیدن به مقام موهوم، مادر زن خود بانو نورستانی را نیز ترغیب کرده است که به نفع اشرف غنی نتیجه انتخابات را هدایت کند. اکنون مهم ترین پرسش این است که تمنا چگونه می تواند از گذرگاه مخوف ارگ که به اعتراف خود و خانمش، مرکز اعمال غیر اخلاقی و استمتاع جنسی است، سالم عبور کند؟