مبارزه با دزدان حرفوی بدون مبارزه با عامل دزدی بی فایده است!

در این روزها یکی از دغدغه های بزرگ شهریان کابل گله ، گله دزدان است که در هر کوچه و پس کوچه های کابل به خاطر مبلغ کوچک و حتی تیلفون مبایل جان انسانها را می‌گیرند که بعد از قتل های مکرر و زنجیره ای داد و بیداد مردم بلند گردید تا جایی که مقامات پولیس را وادار به عکس العمل و گشت های ظاهری کرد و قرار گذارشات دسته های از دزدان را هم ردیابی و دستگیر کرده اند ، در اینکه بخش از پولیس با دزدان همکاری دارند جای شک و شبهه نیست اما مشکل اصلی در این است که سیستم دولتی افغانستان بر اساس دزدی می چرخد مگر کسی کدام اداره دولتی را سراغ داشته باشند که در آن‌ به شکل از اشکال دزدی و یا رشوت وجود نداشته باشد ، اکثر کارمندان پولیس چوکی های خود را می‌خرند و یا ماهانه در مقام بالا به خاطر حفظ چوکی خود پول می پردازند پس این پول را از کی و از کجا باید به دست آورند واضح است که یکی از منبع درآمد حوزه های امنیتی زدوبند با دزدان حرفوی در ساحه می باشد .

علل عمده و اصلی گسترش دزدی در میان افراد جوان جامعه فقر و بیکاری است که اصلاً دولت در فکر فقر زدایی و ایجاد شغل برای جوانان نیست و خود ارگانهای دولتی پول کمک های بین المللی را به جای اینکه برای ایجاد شغل و فقر زدایی هزینه نمایند بدون ملاحظه دزدیدند و افراد جامعه را هم از روی مجبوری به دزدان حرفوی تبدیل کردند .
لذا تا زمان که فقر وجود داشته باشد و دولت در جهت ایجاد شغل سرمایه گذاری نکند مشکل است که جلوی دزدان حرفوی گرفته شود و یا از لشکر دزدان کم گردد ،گذشته از همه دولتمردان که خود دزد باشند چگونه می‌توانند جلوی دزدی را بگیرند ، فقط همبستگی و بیداری مردم در پیوند با یکدیگر تا جایی می توانند از دزدی ها جلوگیری نمایند .