از ضرورت به نوکری تا افتخار به نوکری

دوستی در پای یادداشت قبلی من نوشته است:
"عجیبه هر چی متن رو زیر و رو کردم به آمریکا حمله نکرده بودی! اتفاقی افتاده؟"
من می دانم که تعداد دوستانی که هنوز هم دل به امریکا و خلیلزادش بسته اند کم نیستند. حالا، برای آنکه این دوستان را نا امید نکرده باشم، بگذارید اشاره هایی در این مورد بکنم:

فعلا روزانه صدها نفر ایتالیایی جان شان را از دست می دهند. دیروز نزدیک به 800 نفر در این کشور جان دادند. سیستم صحی ایتالیا دارد فرو می ریزد و این کشور فورا به کمک نیاز دارد. هیچ کشور اروپایی حاضر به کمک به ایتالیا نشده است و همین است که ایتالیا از چین، کوبا و ونزویلا درخواست کمک کرده است. چین و کوبا تا کنون به ایتالیا امکانات و پرسنل طبی فرستاده اند و تعدادی باور دارند که بخش هایی از ایتالیا با استفاده از تجهیزات ارسال شده از سوی چین به مبارزه شان در مقابل کرونا ادامه می دهند. اما در همین حال، اول هیچ گزارش معتبری شما در این مورد در رسانه های امریکا نمی بینید و اگر می بینید معمولا همراه است با هشدار ها و در آنها به اهداف سیاسی چین بیشتر پرداخته می شود تا به اهمیت این کمک ها برای حفظ جان آدم ها. از آغاز بحران کرونا تا کنون، حجم عظیمی از تبلیغات ضد چینی از سوی آمریکایی ها (دولت و رسانه ها) علیه چین، کار دریافتن واقعیت ها را سخت و دشوار کرده است و ما در مورد تحریم های امریکا بر کوبا، ایران و ونزویلا که زمینه مرگ انسان ها را فراهم می سازد هم می دانیم.

همین چند روز پیش نیورک تایمز نوشت که تعدادی از مقامات امریکایی، ترامپ را تشویق به حمله نظامی به ایران کرده اند و استدلال شان هم این بوده است که ایران زیر فشار بحران کرونا است و یک فشار نظامی حسابی، وادار به مذاکره اش می کند. این حمله را می خواسته اند به جواب حمله شبه نظامیان شیعه بر پایگاه های امریکایی ها انجام بدهند. حتما به یاد دارید که پارلمان منتخب عراق از امریکایی خواستند که از عراق خارج شوند. یعنی فعلا امریکایی ها در عراق، متجاوز هستند و بر خلاف خواست مردم عراق در آن کشور، حضور نظامی دارند، اما عراقی هایی را که خواهان خروج شان است، تروریست می خواند.

سوالی که ما می توانیم از خود بپرسیم این است که امریکایی ها که سرنوشت ما را در دست دارند و بر زمین و هوای کشور ما مسلط هستند، تا کنون چه کمکی برای مبارزه با کرونا کرده اند؟ در چند ولایت افغانستان، امکانات تست کرونا وجود دارد؟ شاید بگویید که خوب، کمک نمی کنند، مگر زور است. خوب، اشغال کشور ها و سلطه بر سرنوشت ملت ها مسوولیت هم می آورد. فقر ما برایش مهم نیست، آوارگی ما برایش مهم نیست، مرگ ما برایش مهم نیست، بدبختی ما برایش مهم نیست اما برای ما دولت می سازد، رییس جمهوی وارد می کند، نتایج انتخابات های ما را تعیین می کند، در کشور ما هر کسی را خواست مرگ و یا زندگی می بخشد.

من بر ضرورت نوکری در زندگی ما افغانی ها واقفم، اما ضرورت به نوکری، افتخار به نوکری را توجیه نمی کند. بدبختانه با تمام شعارها و افسانه ها، تاریخ معاصر ما افغانی ها را می توان تاریخ نوکری هم دانست.شاید همین است که نوکری حتی اگر بی مزد هم باشد برای ما افتخار است، و دلیل بر هوشمندی و زرنگی.

عبدالله وطندار