از روزگاری که گروهِ فاطمیون عرض اندام کرد، صدها بار این سخن را شنیدهایم که «جمعی از جوانان بیکارِ مهاجر صرفاً به قصدِ امرار معاش و با انگیزۀ مادی و پولی به این لشکرِ ضد داعش پیوستهاند».
در این سیاهه نه در سدد تکذیبِ ادعای مذکور هستم و نه در پی تصدیق آن. فقط از گویندگانِ آن ادعا یک سئوال دارم:
ایالات متحده و چهل کشور غربی به مدتِ بیست سال در کشور ما حضور دارند و خود ادعا میکنند که 114 میلیارد دالر برای پیکار با تروریزم و امنیت و بازسازی افغانستان مصرف کردهاند. به راستی اگر این امکان وجود داشت که بتوان انسانها را با پرداخت پول و معاش، وادار به جنگیدن و جان دادن نمود؛ چرا چهل و یک کشور غربی با آن 114 میلیارد دلار نتوانستند ده جنگجوی با انگیزه و فداکار مانند فاطمیون تربیت کنند؛ تا آن جنگجویانِ بدون مرز، داعش و طالب را در افغانستان شکست دهند؟
آیا ناکامی و شکستِ قدرت و ثروتِ افسانهای امریکا و غرب در افغانستان و مصالحهی ذلتبار آنان با گروه طالبان، نشانگر این واقعیت نیست که انسانها با انگیزه و رؤیای دلار و دینار نمیجنگند؛ بلکه بر پایهای ایمان و آرمان، جانِ خود را فدا میکنند؟
مسیح ارزگانی
خبرگزاری افغان ایرکاAfghan IRCA News Agency
پرسشِ ساده و پاسخِ دشوار
از روزگاری که گروهِ فاطمیون عرض اندام کرد، صدها بار این سخن را شنیده ایم که «جمعی از جوانان بیکارِ مهاجر صرفاً به قصدِ امرار معاش و با انگیزۀ مادی و پولی به این لشکرِ ضد داعش پیوسته اند».
زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
- لینک کوتاه
دیدگاه شما درباره این خبر چیست؟
دیدگاه خود را محترمانه و روشن با دیگران به اشتراک بگذارید.
نظرات مخاطبان
0 دیدگاههنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ شما آغازکننده گفتوگو باشید.