سرنوشت سیاسی ثبات و همگرایی و جمعیت

سپرده شدن طرح حکومت مشارکتی عبدالله به ارگ، ضربه بزرگ است که تیم عبدالله به شمول جنرال دوستم که سرمست رتبه «مارشالی» در مقام معاون سرقوماندان اعلی است، بر بدنه ثبات و همگرایی وارد کردند.

چیزی که غنی و ترامپ، یار طالبان، در پی آن بودند پیوستن عبدالله به غنی، شکاف در بدنه ثبات و همگرایی خلق کرد و همزمان به آن ضربه هولناک سیاسی بر پیکره حزب جمعیت اسلامی وارد کرد و بخشی از تاجیک ها را در سلامی زدن به سوی اشرف بابا برد. جمعیت اسلامی در تکرار اشتباه سیاسی اعتماد به عبدالله باز آزموده، در پایان داستان انتخابات ریاست جمهوری، بازنده اصلی میدانِِ برده شده به آرای شفاف مردم است.

عبدالله از طرح حکومت مشارکتی آنچنانی صدارتی اجرایی قدرت پنجاه درصدی، چیزی نصیب اش نخواهد شد مگر یک مقام تشریفاتی و معاش و شیک پوشی های قیمتی. این در مورد جنرال دوستم که سرمست رتبه «مارشالی» در مقام معاون سرقوماندان اعلی در آغوش غنی است، نیز صادق است. جنرال دوستم از حکومت مشارکتی چیزی نصیب اش نخواهد شد جز یک رتبه خالی {اگر غنی منظور کند} در مقام پوشالی که سلامی به سرقوماندان اعلی اشرف غنی بابا بزند.

در واقعیت، سرنوشت سیاسی ثبات و همگرایی که نیروی بزرگ مردم از هرقوم در عقب آن برضد غنی در حرکت بود، در خم و پیچ بازی ها و فشارهای داخلی و خارجی، قسمی رقم خورد که عبدالله قرآن خور پشت به قرآن و پشت به آرای شفاف مردم و پشت به آزادی و عدالت نمود. راه منافع بزنیس سیاس خود را رفت. در این شگرد فتنه سیاسی، ضربه اصلی بر بدنه جمعیت اسلامی وارد شد. جمعیت زمین برده را باخت. از متن جریانات سیاسی به خاشیه کشیده شد. رهبران ارشد جمعیت امروز تاوان اشتباهات تکرار کرده شان در اعتماد سیاسی دوباره به عبدالله را می پردازند.

محمد صدیقی