بیش از 400 شهروند سیک افغان در هند مسکن گزین شدند

پس از حملات بالای شهروندان سیک و اهل هنود افغانستان 420 تن آنان در هند مسکن گزین شده اند.

هندوستان‌تایمز به نقل از ویکرا مجیت سینگ صحنی، رییس بین المللی سازمان جهانی پنجابی (WPO) گزارش داده است که این تعداد شهروندان سیک افغانستان در سه پرواز بر اساس برنامه ترتیب داده شده، از کابل به هند انتقال داده شده اند.

او افزوده که آخرین پرواز آنان حامل 182 نفر بوده و به تاریخ (3 سپتامبر) سال جاری میلادی به هند نشست کرده اند.

ویکرا مجیت سینگ صحنی تاکید کرده: «اولین چالش انتقال و رسیدن آنها بود. هیچ پروازی در دسترس نبود. مصوباتی را برای پروازها تنظیم شده بود،‌ ما مجبور شدیم دو بار پرواز را لغو کنیم، زیرا مردم به دلیل ناآرامی‌های داخلی در آن کشور قادر به رسیدن به کابل نبودند.»

رییس بین المللی سازمان جهانی پنجابی خاطرنشان کرده که آنان از برنامه انتقال شهروندان سیک افغانستان به دلیل اینکه این شهروندان با تهدید مواجه نشوند، در آن زمان چیزی نگفته است.

به گفته او این خانواده‌ها از جمله ولایت های ننگرهار ، قندهار و غزنی در سراسر افغانستان جمع آوری شده اند.

صحنی اضافه کرده «همسایگان مسلمان آنها هرگز نمی خواستند آنها را ترک کنند. آنها مانند یک خانواده زندگی می‌کردند. هنگام رفتن اشک می‌ریختندو آنها را از رفتن منصرف می‌کردند. هیچ خصومتی بین مردم وجود ندارد. فقط برخی از گروه‌های رادیکال مشکل ایجاد می‌کنند.»

او همچنان تأکید کرده که براساس این برنامه، آنها به این بیجاشدگان کمک می‌کنند تا هزینه‌‌های خانه را برای مدت دو سال از جمله تحصیلات فرزندان خود تأمین کنند.

پناهندگی سیک‌های افغانستان به هند
هرچند شهروندان سیک در افغانستان در کنار غضب زمین‌های شان باچالش‌های زیادی همراه بودند. اما روند خروج این بخش از شهروندان افغانستان پس از آن شدت گرفت که این شهروندان با حملات هدفمند گروه داعش روبرو شدند. در آخرین مورد ان به تاریخ (6 حمل) سال جاری حمله یک بمب‌گذار انتحاری به عبادتگاه اقلیت سیک‌ها در کابل صورت گرفت که در نتیجه آن دست‌کم 26 نفر کشته و 8 نفر دیگر زخمی شدند.

گروه داعش مسوولین این رویداد را به عهده گرفت.

پس از این حمله یک گروه یازده نفری سیک‌ها به تاریخ 5 اسد سال جاری افغانستان را به مقصد هند ترک کردند و این روند کماکان همچنان ادامه دارد. در حال حاضر نزدیک به 200 شهروند سیک و هندو در افغانستان باقی مانده است.