نه کابل امنیت است و نه شهروندان افغانستان امنیت دارند!

حمله تروریستی بالای دانشگاه کابل به معنای ناکامی استخباراتی نیست بلکه به معنای استخدام نیرو های استخباراتی توسط تروریسم است ، امرالله صالح رویا های شبانه خود را غلط تعبیر میکند و آن را ناکامی استخباراتی می داند ، سیستم امنیتی ، کشفی و استخباراتی افغانستان از دیر زمانیست که آلوده به ویروس تروریسم شده است و مشکل است  باور کرد که تروریسم بدون نفوذ در دستگاه های اطلاعاتی و نظامی پیوسته دست به چنین جنایت بزنند و بدون شک با امکانات دولتی حملات تروریستی را انجام می دهند .

بزرگترین مشکل مردم افغانستان این است که آنهای که قدرت و ثروت را در اختیار دارند شریک غم مردم افغانستان نیستند و فرزندان آنها نه در جبهه  های جنگ وجود دارند و نه در مکاتب و دانشگاه ها چون در خارج از کشور مصروف تحصیل ، تجارت ، عیش و نوش هستند .

روزمره مردم سلاخی می‌شوند و یک نفر نیست که اعتراف به ناکامی در تامین امنیت مردم کرده از مقامش استعفا بدهد ، چون مقام در افغانستان برای جمع آوری ثروت است .

مافیای که قدرت و ثروت را در اختیار دارند و در بدل خون ثروت اندوزی می کنند فقط با پیام تکراری تسلیت بالای زخم های کهنه و تازه مردم نمک می چاشند .

حسن علی عدالت