از امرالله صالح گله نیست

از امرالله صالح گله نیست اما این گروه چه چه و به به است که شعور خود را به تمسخر می گیرند!
امرالله صالح 300 نفر محافظ و بادیگارد دارد و فکر می کند که سلطان کابل است و حق دارد که چنین فکر کند چون پول فروان و چاپلوسان بی شمار را در اختیار دارد.
من یکی از جمله کسانی بودم که صد فیصد عقیده داشتم و اکنون هم به این باور هستم که در هیچ کجای دنیا یک نفر نمی تواند یک سیستم سیاسی ورشکسته را نجات دهد.

ارگی ها امرالله صالح را سلطان شهر کابل در مبارزه با دزدان و فساد پیشگان مقرر کردند و حتی مسوولیت ده شهر بزرگ دیگری افغانستان را هم به صالح سپردند و صالح هم باور کرد که قهرمانی است که تا هنوز در میدان سیاست افغانستان جایش خالی بوده است و منتقدان خود را ابی لهب و ابوالهول خطاب کرد و خودش خود را از صد نمره 80 نمره داد و 19 فیصد را گمراه و بیراه خطاب کرد و به یک فیصد هم دهن کجی کرد که توان درک موفقیت های سلطان را ندارد.

خلاصه اینکه تروریسم و جریان های تروریستی در نزدیک خانه و دفتر امرالله صالح در آستانه برگزاری جلسه شش و نیم صبح در حدود بیست و سه فیر راکت را از درون موتر فیر کردند و عملاً ثابت کردند که امرالله صالح نمی تواند به تنهایی در شهر کابل سلطانی کند.
سیستم که از درون ارگ تا پاینی ها آلوده به تروریسم و فساد است امرالله صالح و گروه چه چه و به به فقط می توانند در صفحات مجازی لاف بزنند و در عمل این شهروندان کابل است که تاوان ارگی های فاسد و جریان تروریسم را می پردازند.

با فرمانروایی امرالله صالح در شهر کابل چاقو به مین گذاری روزمره و راکت پراکنی تبدیل گردید و عاقبت هم به خیر که چه خواهد شد.
تنها امرالله صالح نیست که غرق در قدرت و ثروت است از آسمان و زمین کابل خون می‌بارد وزرا از وکلا رأی اعتماد خریداری کرده اند جشن، رقص، پایکوبی و شب پارتی دارند و بسیاری ها هم در فضای مجازی با تبریک گفتن از یکدیگر برای دزدان مسابقه دارند ، این است وضعیت اسف‌بار انسانیت در افغانستان.
هیچ کسی در افغانستان درد کسی را حس نکرد.

حسن علی عدالت