نخستین ماراتُن زنان دایکندی با پیام اتحاد و همبستگی

برای نخستین‌بار مسابقه‌ی دوش ماراتُن زنان در ولایت دایکندی به مناسبت کمپین شانزده روزه‌ی منع خشونت علیه زنان در مرکز این ولایت برگزار شده است.

این مسابقه که روز پنج‌شنبه، بیستم قوس، با حمایت دفتر سازمان ملل متحد در دایکندی راه‌اندازی شد، 50 تن از دختران و بانوان باهم به رقابت پرداختند.

به گفته‌ی برگزارکننده‌گان نخستین ماراتُن زنان و دختران در دایکندی، این برنامه به‌منظور ایجاد اتحاد و همبسته‌گی در میان زنان و همین‌طور مبارزه با خشونت علیه زنان راه‌اندازی شده است.

برگزار کننده‌گان ماراتُن زنان می‌گویند این مسابقه‌ی دوش به مناسبت کمپین شانزده روزه‌ی منع خشونت علیه زنان در نیلی مرکز این ولایت برگزار شده بود که مقام‌های نخست تا سوم این رقابت‌ را فرزانه محمدی، حوریه سجادی و زینب از آن خود کرده‌اند.

لطیفه موسوی، برگزار کننده‌ی این مسابقه می‌گوید که زنان بیش‌تر از هر زمان دیگر نیاز به همبسته‌گی و اتحاد دارند و هدف این مسابقه نیز پیام اتحاد و همبسته‌گی میان زنان بوده است. به گفته‌ی خانم موسوی، یکی دیگر از اهداف راه‌اندازی نخستین ماراتن زنان، تشویق و رو آوردن دختران به ورزش است.

به باور خانم موسوی، دوش و قدم زدن از ابتدایی‌ترین حقوق زنان در جامعه است و همه‌ی زنان باید دوش و ورزش را در برنامه‌ی روزمره‌ی خود داشته باشند.

فرزانه محمدی، حوریه سجادی و زینب، از میان 50 اشتراک کننده‌ی این مسابقه، توانسته‌اند به ترتیب مقام‌های نخست تا سوم را به خود اختصاص دهند.

فرزانه هدف از شرکت در این رقابت را تشویق سایر دختران به ورزش می‌داند. او به‌خاطر کسب مقام اول، بسیار خرسند به نظر می‌‍رسد و از خانواده‌ها می‌خواهد که بگذارند دختران شان ورزش کنند و در آینده در مسابقات این‌چنینی و حتا در بیرون از دایکندی نیز شرکت کنند.

او از زنان و دختران می‌خواهد که در راستای همبسته‌گی و وحدت میان زنان تلاش ورزند. به گفته‌ی وی، دختران ورزش‌کار بیش‌تر از دیگران در ایجاد اتحاد و همبسته‌گی میان زنان مسوولیت دارند.

حوریه سجادی برنده‌ی مقام دوم این رقابت نیز هدف از اشتراک در مسابقه را مبارزه با افکار ضد زن عنوان می‌کند. می‌گوید زنان حق دارند آزادانه مانند مردان در جامعه حضور داشته باشند و از حقوق انسانی خود استفاده کنند. حوریه می‌افزاید پیش از اینکه در مسابقه شرکت کند، شماری او را از شرکت در مسابقه منع کرده بودند؛ زیرا به باور آن‌ها «یک دختر نمی‌تواند در چنین رقابت‌هایی اشتراک کند.» این دختر ورزش‌کار هم‌چنان می‌گوید خوشحال است که «شجاعت حضور در چنین برنامه‌ها و برنده شدن و آزاد بودن را دارد.»

زینب، برنده‌ی مقام سوم هم ضمن ترغیب دختران به ورزش، از خانواده‌ها می‌‍خواهد که دختران شان را بگذارند تا ورزش کنند؛ زیرا به گفته‌ی او، ورزش در بالا بردن روحیه‌ی دختران بسیار موثر است.

این ورزش‌کاران زن هم‌چنان از دولت می‌خواهند که در زمینه‌ی فراهم‌آوری امکانات و تجهیزات لازم برای رشد ماراتُن و سایر رشته‌های ورزشی در ولایت دورافتاده‌ی دایکندی توجه نماید؛ زیرا این ولایت با داشتن امنیت نسبی و بستر نسبتاً قناعت‌بخش اجتماعی، برای رشد ورزش بانوان جای خوبی است.

اشتراک کننده‌گان مسابقه ضمن قدردانی از مسوولان برگزار کننده‌ی ماراتُن زنان، از آنان می‌خواهتد که چنین مسابقات را در آینده نیز راه‌اندازی کنند تا دختران بیش‌تری تشویق شوند و به ورزش روی بیاورند.

هرچند حضور زنان در سال‌های اخیر در ولایت دایکندی در بخش‌های مختلف قابل ملاحظه بوده است اما نخستین‌بار است که گروهی از زنان در کتگوری‌های مختلف سنی در یک مسابقه‌ی ماراتُن باهم شرکت می‌کنند.

برگزار کننده‌گان این مسابقه می‌گویند که دختران و زنان از سنین 15 تا 40 سال با علاقه‌مندی خاصی در این رقابت شرکت کردند و با دوش خود به خشونت علیه زن نه گفتند.

دفتر سازمان ملل متحد برای زنان در افغانستان می‌گوید که ورزش از نیازمندی‌های روز مره‌ی زنان افغان است و آنان باید به این حق خود دسترسی داشته باشند. این سازمان هم‌چنان گفته که ورزش برای صحت و سلامتی زنان نیز بسیار مفید است.

امسال، به مناسبت کمپاین شانزده روزه‌ی منع خشونت علیه زنان، در ولایت دایکندی برنامه‌های متنوع ورزشی، فرهنگی و هنری راه اندازی شده است. ماراتن زنان با پیام ایجاد اتحاد و همبسته‌گی میان بانوان نیز در سلسله‌ی همین برنامه‌ها برگزار شده است. چند روز پیش نیز ده تن از دختران دایکندی در یک رقابت موترسایکل‌رانی شرکت کرده بودند.

برگزار کننده‌گان این مسابقات هدف از راه اندازی این نوع برنامه‌ها را تشویق زنان به ورزش و افزایش حضور آنان در جامعه عنوان می‌کنند.