فارغان پوهنتون های کشور بیکاری را از چالش عمده در سرنوشت شان می دانند

شماری از فارغان پوهنتون های کشور ضمن انتقاد از دولتمردان ،از عدم زمینه های کاری در ارگان های دولتی شکایت دارند . آنان معتقد اند که در ده سال گذشته با وجودیکه هزار ها محصل از پوهنتون های کابل و ولایات سند فراغت حاصل نموده اند اما به علت نبود زمینه های کاری در رشته های شان سالها بی کار می مانند و یا اینکه خلاف مسلک به کار خود ادامه می دهند . علی اکبر رستمی یکی از فارغان پوهنځی ژورنالیزم گفت : « حکومت همیشه می گوید که جوانان ستون فقرات یک جامعه است اما تاهنوز به این قشر پویا اندکی توجه نشده است و از استعداد های این جوانان به صورت اساسی بهره برداری نشده است به همین لحاظ بیکاری مایه از رنج و نگرانی برای فارغان شده است.» وی افزود که در اداره های دولتی و غیر دولتی افغانستان روابط بر ضوابط حاکم است و هرکسی که واسطه داشته باشد می تواند در بهترین بست های یک اداره ایفای وظیفه نماید اما جوانانی اند که هیچ واسطه ی در اداره های دولتی ندارند سالها بیکار می مانند. حانیه یکی دیگر از فارغان پوهنځی حقوق و علوم سیاسی که خلاف مسلک در یکی از اداره های خارجی مشغول وظیفه است گفت : « پس از انکه فارغ شدم در وزارتخانه های کشور خلص سوانح خود را دادم و چندین بار مراجعه کردم اما هیچ یک از اداره های کشور مرا نه پذیرفت، بلاخره مجبور شدم که در یکی از موسسه های خارجی کار کنم.» به باور وی تا زمانیکه در کشور کار به اهل کارش سپرده نشود و مسوولان اداره های کشور به فارغان اهمیت قایل نشوند هیچگاهی زمینه ی مناسب کاریابی برای جوانان مساعد نمی شود . احمد جمیل جهش یکی دیگر از فارغان به این باور است که ضعف مدیریت سیاسی و اقتصادی دولت باعث عدم مهیا ساختن زمینه اشتغال کاری برای فارغان پوهنتون های دولتی و خصوصی شده است . به گفته وی جذب کارمندان در اداره ها دولتی کشور بر مبنای قوانین و مقررات نیست بلکه بر مبنای روابط و رشوه دهی بنیان نهاده شده است و فرصت را از کسانی که شایسته اند ربوده است . در همین حال مسوولان در وزارت تحصیلات عالی بی کاری و زمینه اشتغال را مسوولیت این وزارت نمی داندو می گوید که این وزارت مسوولیت تربیه و تحصیل اولاد وطن را دارد و زمینه های اشتغال زایی برای شان وظیفه دیگر ارگان های دولتی است . عبدالعظیم نوربخش سخنگوی این وزارت گفت که زمینه های کاری را در هماهنگی با وزارت خانه های دیگر برای فارغان از پوهنتون های کشور فراهم نموده است. به گفته وی تمامی ملاقات ها با نهاد های ملی و بین المللی به هدف حصول پروژه های کاری و جلب کمک ها برای فارغان پوهنتون های کشور صورت می گیرد . وزارت کار و امور اجتماعی کشور می افزاید که فراهم اوری زمینه های اشتغال وظیفه این وزارت نیست و باید ارگان های دیگر پاسخگو باشند . علی افتخاری سخنگوی وزارت کار و امور اجتماعی کشور گفت که این اداره یک نهاد اجرایی نیست بل نهاد پالیسی ساز است . به گفته وی این وزارت بیشتر متکی به برنامه های حرفوی است نه زمینه ساز کاری برای کسانی که تحصیل نموده اند . حالا حرف اینجاست که سرنوشت این جوانان که تازه فارغ شدند و با توانایی و استعداد های بیشتر از سوی مسوولان نادیده گرفته میشوند چه اینده را در پیش خواهند داشت پرسش است که گذشت زمان به ان پاسخ خواهد داد . این در حالیست که سالانه به تعداد بیش از 60 هزار محصل در 26 موسسه تحصیلات عالی و نیمه عالی دولتی مشغول فراگیری علم و دانش اند که اکثریت شان از بیکاری نگران اند .