تغییر افکار عامه، با حمله بر مردمان غیر مسلح!

آنچه از عملکرد حکومت مشخص می‌شود این است که نه تنها اوضاع بر وفق مراد آقای غنی و حکومتی‌ها نیست، که آنها به شدت از وضع موجود و اظهارنظرها بخصوص اظهارنظر دکتر امین احمدی آشفته و ناراحت بنظر می‌رسند و برای انتقام نرم و تغییر وضع پیش آمده و تغییر افکار عامه که در مورد ایجاد اداره موقت در محافل اجتماعی و سیاسی شکل گرفته و همچنان تقابل‌های اخیر با پارلمان و رد بودجه و رسوایی‌های اداره امور و برکناری‌های بی جهت وزرای مالیه و صحت که همه و همه‌ی این رسوایی‌ها برای حکومت کمرشکن بوده است؛ نیروهای دولتی احتمالا در یک برنامه طرح‌ریزی شده، دست به حمله به مردمان مدنی و بی‌دفاع و مظلوم بهسود ولایت میدان‌وردک زده‌اند.

غلامرضا سادات/ این روزها بحث حکومت موقت و ایجاد اداره جدید با توجه به مذاکراتی که در قطر جریان دارد بشدت در محافل سیاسی و غیر سیاسی افغانستان داغ است. سران حاکمیتی و در رأس آن اشرف غنی از این امر بسیار ناراحت و ناراضی‌اند، و باید هم باشند؛ چرا که با ایجاد حکومت موقت و اداره جدید، قطعا آینده سیاسی غنی تومارش پیچیده شده و حکومت جنجالی و پر از حاشیه‌اش خاتمه خواهد یافت.

به تازگی فایل صوتی منتسب به دکتر امین احمدی از اعضای هیئت مذاکره دولت افغانستان در شبکه‌های اجتماعی دست بدست می‌شود که در آن برای تامین صلح؛ از حکومت موقت سخن گفته و غنی را قربانی روند صلح دانسته است. در عین حال که اعضای گروه طالبان در مسکو نیز با ابراز نظر صریح، کناره‌گیری غنی از قدرت را شرط تامین صلح و امنیت در افغانستان عنوان کرده و به این امر تأکید کردند.

با این وجود آنچه از عملکرد حکومت معلوم می‌شود این است که نه تنها اوضاع بر وفق مراد آقای غنی و حکومتی‌ها نیست، که آنها به شدت از وضع موجود و اظهارنظرها بخصوص اظهارنظر دکتر امین احمدی آشفته و ناراحت بنظر می‌رسند و برای انتقام نرم و تغییر وضع پیش آمده و تغییر افکار عامه که در مورد ایجاد اداره موقت در محافل اجتماعی و سیاسی شکل گرفته و همچنان تقابل‌های اخیر با پارلمان و رد بودجه و رسوایی‌های اداره امور و برکناری‌های بی جهت وزرای مالیه و صحت که همه و همه‌ی این رسوایی‌ها برای حکومت کمرشکن بوده است؛ نیروهای دولتی احتمالا در یک برنامه طرح‌ریزی شده، دست به حمله به مردمان مدنی و بی‌دفاع و مظلوم بهسود ولایت میدان وردک زده‌اند. بنابر گزارش‌ها تعدادی از افراد غیر نظامی در این حمله شهید و زخمی شده‌اند.

آنچه قابل توجه است اینکه غنی تقریبا مشابه با سرنوشت آخرین سال‌های حکومت دکتر نجیب از رهبران جریان خلق؛ در تقلای نجات خود و حفظ چوکی تحت نام جمهوریت، امروز تلاش بی شائبه‌‌ای دارد تا به هر قیمتی، خود را چند صباحی در چوکی جمهوریت نگه داشته و یا حداقل پیش از پناهنده شدن در دفتر سازمان ملل و یا ترک افغانستان، با جیب خرجی و دست پر برود و در عین حال در این اواخر هم با بده و بستان با بعضی از رهبران جهادی خواسته پایه‌های حاکمیت متزلزل‌اش چند روزی بیشتر نگه دارد.

اما ظاهرا حوادث داغ‌تری نظیر مطرح شدن حکومت موقت و خیانت‌های امریکا و فشار خارجی‌ها غنی را ناگزیر کرده تا برای انحراف اذهان عامه؛ دست به سرکوب مردمان خودی و مدنی از جمله بهسود بزند. در حالیکه رویکرد و عملکرد حکومت غنی در این سال‌ها نشان داده که برای او آنچه اهمیت دارد منافع شخصی و تیمی و... است و اگر ایجاب کند قیصاری و علی‌پور را از چرخ‌بال آویزان و در جاده و خیابان سرکوب می‌کند، و یا گاهی هم اگر اقتضا کند آزاد نموده و دفتر به آنها داده و صدها عسکر و افسر و مصارف چندین ساله آنها را نیز می‌دهد.

اما امروز غنی باید وضعیت جاری در کشور را از شمال تا جنوب و از جنگ تا صلح ببیند و درک کند و در عین حال سرنوشت دکتر نجیب را دوباره مرور کرده و تشبهات و تقابلات زمانی آن را با شرایط موجود قیاس کند، و ببیند که آیا آینده‌اش در کشتار و سرکوب و تقابل با مردمان مدنی و قانون‌مدار و اهل تسامح و تساهل، قابل تأمین و جمع است یا با مدارا و تعامل با آنها؟ البته حرف آنانکه با خلق فاجعه و قتل و کشتار و انتحار و انفجار مردم را همواره به گلیم غم نشانده و همواره نیز چالشی برای حکومت بوده‌اند مشخص است و نیاز به تبصره و تحلیل تکرار را ایجاب نمی‌کند.

غنی امروز یا فردا با ایجاد یا بدون ایجاد حکومت موقت رفتنی است و اما آنچه از او تاکنون دیده شده و به یادگار مانده، تشدید تعصبات قومی، زبانی و گرایشات قبیلوی و انحصار و ظلم و دگم اندیشی، علیه اکثر اقوام و اقلیت‌ها بوده که بصورت مدنی سالها در حمایت حکومت قلم و قدم زده و حتی حامی همین حکومت متقلب و جنجالی و نیمه مشروع او نیز برای نفس ارزش‌های اصلی نظام و استحکام پایه‌های مردم سالاری بوده‌اند. اما با ادامه این حرکات غیر ملی و انسانی؛ چهره و وجهه‌ی او برای مردمان کشور منفورتر شده و نه تنها که افکار عامه با این رویکرد از ایجاد حکومت موقت و تغییرات قدرتی قبیلوی و رسوای‌های سیاسی و اقتصادی و... منحرف نمی‌شود، که تقویت نیز می‌گردد. و با این عملکرد، غنی هم مانند دکتر نجیب عمر دوره دوم حکومت جنجالی و‌پر از تقلب‌اش را که رسوای عالم و آدم بود را کوتاه‌تر از قبل کرده و مهم‌تر اینکه غنی هم مانند بسیاری از تکنوکرات‌های فراشوتی که با هواپیمای خارجی‌ها آمده؛ با هواپیما خواهد رفت و اگر لجاجت بر اقتدار پوشالی و پناهنده‌شدن نکند، تاریخ مصرف اش بزودی به سر خواهد رسید و به توالت تاریخ انداخته خواهد شد. اما آنچه را برای مردم دوباره از گذشته تداعی کرده و تکرار و به یادگار گذاشته و می‌گذارد؛ تجربه‌ی این چند سال حاکمیت بشدت متحجر و قبلیوی مانند دوران تحجر و تظلم سخت عبدالرحمانی که بعد از صد سال و اندی هنوز زخم‌های آن بر پیکر این ملت التیام نیافته بلکه تداعی دوباره گردید و تاریخ دوران تکرار آن استمرار یافته است.

هزاران فرد و خانواده داغدار در دوره حاکمیت چند ساله اشرف غنی در کنار توحش و انفجار و انتحاری که انجام شده به گلیم غم نشسته و رنج برده و می‌برند. اما در کنار آن قربانی گرایشات و عملکرد سخت قبیله‌گرایی و بازی‌های سیاسی شدن، کمتر از درد انفجار و انتحار قلب‌های آنها را داغ نکرده است. آخرین مورد هم حمله به مردمان مدنی و بی دفاع بهسود است که بر هیچ مبنا و اصولی، قابل پذیرش و جمع و توجیه نبوده و نیست.