افغانستان وسیله انتقام کشی نامزدان آمریکایی

واقعیت این است که اجلاس برلین که به ابتکار آقای باکر یک سناتور جمهوریخواه امریکایی برگزار شد بیش از آنکه هدف افغانی داشته باشد، افغانستان را وسیله انتقام کشی جمهوری خواهان از دموکراتها قرار داد برگزاری اجلاس برلین با شرکت سه تن رهبران جبهه ملی و چهارتن سناتوران امریکایی با واکنش ها و تبصره های مختلف ومتضاد همراه بود. شماری از رسانه های متمایل به حکومت مطابق با رسوبات ذهنی و منویات باطنی خود پروپاگنداهای زیادی به راه انداختند که گویا اجلاس برلین با هدف تجزیه افغانستان برگزار گردیده ودر آن چهره های قومی شمال افغانستان نقش دارند، این رسانه ها در راس این چهره ها از داکتر عبدالله عبدالله رهبر ائتلاف ملی افغانستان ، محمد یونس قانونی ، استاد عطامحمدنور واحمد ولی مسعود از اعضای ارشد رهبری ائتلاف ملی افغانستان نام بردند. اگر چه در آغاز تشکیل اجلاس برلین سخنگویان واعضای ائتلاف ملی افغانستان ، شرکت رهبران و اعضای ائتلاف مذکور را در اجلاس برلین رد کردند اما رسانه های متمایل به حکومت مثل اینکه یک بهانۀ مناسب تبلیغاتی بدست آورده باشند ، اصلا به توضیحات ائتلاف ملی توجه نکردند وبلاوقفه در سرخط اخبار ونشرات رسانه های مربوط به خود همچنان نام رهبران ائتلاف ملی را بعنوان شرکت کنندگان اصلی اجلاس ذکر کردند. اجلاس برلین که به ابتکار آقای باکر یک سناتور جمهوریخواه امریکایی برگزار شد بیش از آنکه هدف افغانی داشته باشد ، افغانستان را وسیلۀ انتقام کشی جمهوری خواهان از دموکراتها قرار داد . جمهوری خواهان امریکا در آستانه تشدید رقابت های داخلی امریکا بر سر انتخابات ریاست جمهوری امریکا ، در اجلاس برلین تلاش کردند باراک اوباما را متهم به فریب دادن اتحاد شمال بسازند و وی را بخاطر حمایت از یک نظام سیاسی ریاستی در افغانستان که قدرت شخصی را بیش از حد فربه و برجسته ساخته و نقش سایر نیروها ی سیاسی ومردم افغانستان را به حاشیه رانده است ملامت کردند. صرف نظر از درستی یا نادرستی دیدگاه این سناتوران ، واقعیت این است که اجلاس برلین با هدف یافتن یک راه حل بنیادی برای افغانستان تشکیل نشده بلکه یک صدای جمهوری خواهان امریکا علیه اقدامات ابتکاری اوباما در مذاکره با طالبان وبردن استفادۀ تبلیغاتی از آن بوده است. اگر چه شماری از رهبران ائتلاف ملی افغانستان در اجلاس برلین دعوت شده بودند و تماس های مکرری هم از طرف برگزارکنندگان اجلاس با رهبران ائتلاف ملی برقرار شد وبرای شرکت در اجلاس مذکور اصرار گردید اما بدلیل روشن نبودن اهداف ، انگیزه ها وآجندی آن و نیز اهمیت اندک این نشست ، رهبران ائتلاف مهم ندیدند که در آن اشتراک نمایند. اعلامیه پایانی نشست برلین نیز نشان داد که اشتراک کنندگان کدام طرح تازه ای در نشست مذکور ارائه نکرده اند بلکه بر روی موضوعات ومسایلی که قبلا توسط ائتلاف ملی مطرح گردیده تاکید گذاشته شده است ، تبدیل نظام ریاستی به پارلمانی از طریق اصلاح وتعدیل قانون اساسی ، اصلاح و تعدیل نظام انتخاباتی ، توزیع قدرت سیاسی، تامین مشارکت عادلانه مردم در روند های دموکراتیک وتصمیم گیری ها ونیز ضرورت همکاری جامعه بین المللی با مردم افغانستان مواردی بوده که بار بار توسط ائتلاف ملی افغانستان مطرح گردیده است. نکته مهم این بوده که ائتلاف ملی بر ضرورت تشکیل نشست های مهم سیاسی در داخل کشور تاکید می کند ومعتقد است که افغانستان باید خانه اصلی افغانستانی ها ، محل هرگونه گفت وگو، تبادل نظر و بحث های جدی سیاسی باشد اگر چه که تشکیل جلسات سیاسی در خارج کشور بر ضد قانون اساسی نیست و هر افغانستانی حق دارد دیدگاه خود را پیرامون مسایل اساسی کشور در داخل وخارج بیان کند و به همین خاطر هم هست که ائتلاف ملی مخالف گشایش دفترسیاسی طالبان در قطر ویا هر کشور دیگر بوده و از ضرورت این گفتگوها در داخل افغانستان سخن زده است. اگر چه حکومت افغانستان هم با اجلاس برلین مخالفت ورزیده وگفته است که هر کس گپ سیاسی دارد در داخل افغانستان مطرح کند اما منظور حکومت با منظور ائتلاف ملی بسیار متفاوت است در حالیکه حکومت با گشایش دفاترسیاسی طالبان در خارج کشور مخالفتی ندارد، در برابر نیروهای سیاسی داخل نظام دشمنانه برخورد می کند.