نشانه عقل و حکمت در کلام امام علی(ع)

أمِیرَ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ فِی بَعْضِ خُطَبِهِ: أَیُّهَا اَلنَّاسُ اِعْلَمُوا أَنَّهُ لَیْسَ بِعَاقِلٍ مَنِ اِنْزَعَجَ مِنْ قَوْلِ اَلزُّورِ فِیهِ وَ لاَ بِحَکِیمٍ مَنْ رَضِیَ بِثَنَاءِ اَلْجَاهِلِ عَلَیْهِ اَلنَّاسُ أَبْنَاءُ مَا یُحْسِنُونَ وَ قَدْرُ کُلِّ اِمْرِئٍ مَا یُحْسِنُ فَتَکَلَّمُوا فِی اَلْعِلْمِ تَبَیَّنْ أَقْدَارُکُمْ .

امیر المؤمنین علیه السلام در بعضى از سخنرانیهایش میفرمود: بدانید کسى که از سخن ناحقى که باو گویند از جا کنده شود عاقل نیست، و آنکه بستایش نادان خرسند گردد حکیم نیست، مردم فرزند کارهاى نیکشانند و ارزش هر کس باندازه کاریست که بخوبى انجام دهد، سخن علمى گوئید تا ارزشتان هویدا شود.

الکافی، جلد1، صفحه 50