فلانی صد تیر بخوره مات را از دست نمیده...!

آقای غنی باید هرچه دلش خواست انجام دهد! وقتی در کنار او افرادی اند که بدون درس‌گرفتن از آنچه بر آنان رفته، همچنان فریب دانه‌های به ظاهر شیرین اما در اصل آلوده به زهر غنی را می‌خورند.

در هرات یک متل داریم که می‌گویند: فلانی صد تیر بخوره مات را از دست نمیده! حکایت این روزهای آقای اشرف‌غنی این‌گونه است که در سخت‌ترین شرایط هم دست از انجام اعمال فاشیستی بر نمی‌دارد و تا آخرین نفس به فکر به کرسی‌نشاندن اهداف برتری‌طلبانه‌ی خود است.
همو که قانون ثبت احوال نفوس مصوب مجلس را زیر پا گذاشت و با صدور فرمانی، توزیع تذکره‌های غیر قانونی را با حیله‌های مختلف بر مردم تحمیل کرد.

یک‌دم متقاعدان بی‌بضاعت را تحت فشار قرار داد و تقاعد شان را بند انداخت تا مجبور شوند شناس‌نامه‌های غیر قانونی را بگیرند. یک‌زمان مأموران دولت را با نپرداختن معاش، مجبور ساخت که شناس‌نامه بگیرند.... حالا هم در حالی‌که هیچ امیدی به آینده‌ی حکومت سراسر از تقلب خود ندارد، عامه‌ی مردم و بیش‌تر مریض‌داران را تحت فشار قرار داده که یا شناس‌نامه‌ی غیر قانونی بگیرند یا از پاسپورت خبری نیست!

به‌راستی این چه موجودی است که در هیچ حالتی از پیش‌برد اهداف شئونستی دست‌بردار نیست و تا رمق دارد منافع تباری‌اش را بر مصالح عمومی ترجیح می‌دهد و تنها و تنها چیزی که برایش مهم است، تلاش برای رسیدن به اهداف ناروا است و بس.
البته از جهتی که نگاه شود هرکس دیگری هم جای او ‌بود از این فرصت‌ها استفاده می‌کرد. وقتی پیش‌مرگی چون امرالله خان صالح دارد، که به قول مردم کاسه‌ی داغ‌تر از آش است؛ چرا اشرف‌غنی دست از اعمال فاشیستی بر دارد؟!

وقتی مارشال دوستم را در کنار یا در بغل دارد که هرگز از گذشته‌ی خود پند نگرفته؛ چرا با جرأت هرچه بیش‌تر به جلو نتازد؟
وقتی آقای محقق را دارد که هنوز بذله‌گویی‌ها و طنزهایش در باره‌ی غنی در گوش مردم طنین‌انداز است؛ اما خود در کنار او ایستاده است، چرا اشرف‌غنی با دلیری هرچه بیش‌تر برای اهداف تباری‌اش نجنبد؟!

وقتی در مقابل او افرادی بی‌خاصیت قرار دارند که منافع ایل و تبار خود را برای منفعت شخصی‌شان به حراج می‌گذارند، آقای غنی باید هرچه دلش خواست انجام دهد! وقتی در کنار او افرادی اند که بدون درس‌گرفتن از آن‌چه بر آنان رفته، هم‌چنان فریب دانه‌های به ظاهر شیرین اما در اصل آلوده به زهر غنی را می‌خورند، باید به آقای ‌غنی و امثال وی حق داد که هرچه دل‌‌شان خواست انجام دهند!

اما چیزی که برای او و همانندانش می‌توان یادداشت گذاشت، این است که دیر نپاید که این آرمان‌ها را با خود به همان کشورهایی ببرند که عمری در آن مشغول آشپزی یا ... بودند!

سید مسعود حسینی