چرا آمریکا علاقمند به شمولیت دیگران در افغانستان است؟

 امریکا میخواست هرپنج انگشت را به دهن خود فرو برد و لقمه بزرگی که گرفته بود در گلویش بند ماند و حالا به شکلی راه گریز میپالد و دیگران را هم شامل بدبختی آینده این کشور مینماید.

امریکا چرا این علاقمندی را دارد که کشورهای منطقه را نیز شامل قضیه افغانستان نماید؟
این یک اعتراف به شکست و اشتباه تاریخی است و یا هم جبر زمان و درماندگی؟

کشورهای غربی و خصوصآ کشور امریکا و انگلیس بعد از بیست سال تمام با این همه یکه تاز میدان در منطقه که ماه ها و"سال های عسل" برای خودشان و نیز برای افراد وابسته و نوگران خویش با تمامی اشتباهات و جنایات بی حساب خویش که در این سرزمین رخ داد، تازه پذیرفته اندکه جنگ و صلح افغانستان بدون اشتراک کشورهای منطقوی غیر ممکن است و بدون نقش کشورهای منطقه نمیشود به هیچ چیزی دست یافت؛ چیزیکه مردمان آگاه این وطن قبلا به این باور بودند و هستند.

بدون تردید این اعتراف و چنین برخورد و آنهم بعد از بیست سال شکست ننگین، دقیقآ این اشغالگران را جبر زمان مجبور ساخته است که در این عرصه داعیه مهربانتر از مادر باشند و به اصطلاح تازه درک کرده اند که در اینجا کشورهای منطقوی هم وجود دارد و گویا هریک منافع خویش را دارند؛ ورنه امریکا هیچگاهی عادت ندارد منافع و سرمایه غارت شده کشور ها را با کسی دیگر تقسیم کند حتی با همپیمانان خویش چه رسد به دشمنان خودش.

شماری از مقام های امریکا گفته اند که دوام حکومت غنی چندان با منافع امریکا همخوانی ندارد و امریکا خواهان نقش کشورهای منطقه در زمینه اند. پاول پیلار عضو پیشن اداره استخبارات امریکا گفت "من فکر میکنم که منافع ما به سادگی با منافع دولت غنی به سادگی ممکن نیست و از سوی دیگر واقعیت دیگر این است که شماری از کشورهای دیگر هم نسبت به آینده افغانستان بی علاقه نیستند.

به همین دلیل امریکا از سازمان ملل متحد خواست که نشستی برگزار کند که نه تنها امریکا بلکه چین، روسیه، ایران، پاکستان، هند نیز در مورد افغانستان گفتگو کنند و این نشست شبه نشست بن است ولی بایک تفاوت که طالبان نیز حضور دارند.
سوال اساسی اینجا است، که چرا امریکا در این مدت 20 سال تمام از واقعیت کشورهای همسایه انکار کرد و آنرا را نادیده گرفت؟

پاسخ روشن است امریکا میخواست هرپنج انگشت را به دهن خود فرو برد و لقمه بزرگی که گرفته بود در گلویش بند ماند و حالا به شکلی راه گریز میپالد و دیگران را هم شامل بدبختی آینده این کشور مینماید.

عطا صفوی