سعادتی: رفتار حکومت در بهسود تحقیر مردم هزاره است

اسدالله سعادتی، معاون سیاسی شورای عالی مصالحه ملی می‌گوید که برخورد حکومت با مردم هزاره غیرعادلانه، غیرمسئولانه و کاملاً گزینشی است.

آقای سعادتی در مصاحبه با تلویزیون طلوع نیوز در مورد رویداد ولسوالی بهسود ولایت میدان وردک گفته است که حکومت با لشکرکشی خود به حبرئیل هرات و بهسود، در حال زهر چشم گرفتن از مردم هزاره است تا توان دفاع خودی را از آن‌ها در برابر تهدیدات طالب، داعش، القاعده و کوچی‌ها بگیرد.

وی با انتقاد از موضع‌گیری رئیس‌جمهور غنی، امرالله صالح و حمدالله محب، بیان داشت که چنین اظهاراتی از دید ما غیرمسئولانه است و یک حس ویرانگر روانی در اذهان مردم هزاره خلق می‌کند.

معاون سیاسی شورای عالی مصالحه ملی بحث سقوط چرخبال نظامی در بهسود را مشکوک خواند و گفت که چرا باوجود این همه تهدیدات جدی، حکومت این چرخبال را شب‌هنگام به یک قریه دورافتاده می‌فرستد.

او در عین حال علاوه کرد که انتشار فیلم سرنگونی چرخبال نیروهای ارتش بر پیچیدگی این قضیه افزوده است، زیرا نیروهای وابسته به علی‌پور از کلاشینکوف و آر‌پی‌جی-7 بالاتر سلاح در اختیار ندارند، اما این چرخبال توسط موشک ساقط شده است.

به باور آقای سعادتی، این رویداد یک توطئه برای توجیه قضیه بهسود است و پیش از هرگونه تحقیق و بررسی تخنیکی حادثه مذکور، دستور حمله نظامی صادر می‌شود و رئیس‌جمهور قبل از انتشار فیلم سقوط چرخبال حرف از انتقام سخت می‌زند.

به گفته وی، هزاره‌ها بیش از هر قوم دیگری در افغانستان خود را در معرض تهدید گروه‌های تروریستی مانند القاعده و داعش می‌دانند، اما در جانب مقابل حکومت تاکنون به وظیفه خود مبنی بر تامین امنیت آنان عمل نکرده و آن‌ها ناگزیر به دنبال منجی‌های محلی رفتند.

معاون سیاسی شورای عالی مصالحه ملی بیان داشت، مردم هزاره به این باورند که حکومت نه تنها امنیت آن‌ها را تامین نمی‌کند، بل کسانی که سپر آنان در برابر تهدیدات برخاسته از تروریزم می‌شود را هدف قرار می‌دهند.

او تصریح کرد، از این رو مردم هزاره به این باور دست یافته که حکومت آن‌ها را در معرض قربانی شدن مضاعف قرار داده‌اند؛ از یک سو تهدید گروه‌های تروریستی و از جانب دیگر تهدید خود حکومت.

آقای سعادتی به این باور است که برخورد حکومت با تنفگ‌داران هزاره یک رویه غیرمسلکی، غیرعادلانه، گزینشی، سیاسی و عقده‌مندانه می‌باشد.

وی اظهار داشت که اگر علی‌پور باعث اذیت و آزار مردم می‌شود، این برخورد را با مردمان هزاره می‌کند، اما حکومت خود را دایه مهربانتر از مادر می‌داند، در صورت که در مسیر ولسوالی جلریز ولایت میدان وردک تاکنون ده‌ها شهروند هزاره سر بریده شده، ولی حکومت برای بازداشت و سرکوب عاملان این جنایات حتی یک تانک و نیروی ویژه اعزام نکرده است.

معاون سیاسی شورای عالی مصالحه ملی گفت که مردم و رهبران هزاره به این دلیل از علی‌پور حمایت می‌کنند که حکومت در برخورد خود با افراد مسلح غیرمسئول سلیقه‌ای رفتار می‌کند. حکومت نه تنها امنیت این مردم را تامین نمی‌کند، بلکه نقطه اتکای آن‌ها را در برابر تهدید داعش و طالب سرکوب می‌کند.

او به این باور است که این رفتار حکومت به نوعی تحقیر هزاره‌ها بوده و امتداد برنامه حذف سیستماتیک فزیکی آن‌ها تلقی می‌شود و از این زاویه است که قهرمان‌ها تولد می‌شود.

به گفته آقای سعادتی، حکومت در رویداد بهسود از مردم زهر چشم می‌گیرد. مردمی که در معرض دو تهدید جدی قرار دارد؛ یکی تهدید گروه طالبان که در همسایگی آن‌ها قرار دارند و دیگری تهدید هجوم فصلی کوچی‌ها به مناطق مرکزی که تاکنون چندین نفر در اثر این هجوم‌ها کشته شده‌اند. از این رو حکومت به گونه عمدی ستون اتکای مردم را سرکوب می‌کند تا دیگر کسی توان دفاع خودی را نداشته باشد.

وی واکنش‌های تند رئیس‌جمهور غنی، امرالله صالح، حمدالله محب و سایر مسئولان حکومتی را در برابر علی‌پور با وجود تهدیدات بزرگ امنیتی برخاسته از گروه‌های تروریستی و صدور فتوای سقوط نظام، خنده‌دار، ناعادلانه و عقده‌ای خواند.

به گفته معاون سیاسی شورای عالی مصالحه ملی، علی‌پور اگر جرمی را مرتکب شده باید به گونه مسلکی گرفتار شده و به نهادهای عدلی و قضایی سپرده شود، نه این که دستور محکمه صحرایی وی صادر شود.

او خاطرنشان ساخت که هزاره‌ها به دنبال دوری از خشونت و جنگ بودند و روی آوردند به طرف مکتب، مدرسه و دانشگاه‌، اما حکومت جلوی این کار آن‌ها را با سهمیه‌بندی کانکور گرفت.

آقای سعادتی همچنان بیان داشت که امروز حتی یک مسیر امن به مناطق هزاره‌جات وجود ندارد، اما حکومت هیچ‌گونه توجهی تاکنون در این زمینه نکرده و جان هزاره‌ها برای حکومت ارزشی ندارد و نیز خود را در برابر آن‌ها مسئول نمی‌داند.

وی تصریح کرد که جنرالان هزاره از صفوف نیروهای دفاعی و امنیتی کشور بیرون کشیده می‌شوند و ما امروز در 34 ولایت افغانستان حتی یک فرمانده پولیس نداریم و این امر آن‌ها را کاملا بی‌دفاع ساخته است.