امریکا و جنگ کثیف!

رابرت گیتس وزیر سابق امریکا در خاطراتش حامد کرزی را متهم نموده است که او در دوم حکومتش طالبان را در مناطق شمال کشور جابجا ساخته است.

جای تردید نیست که کارنامه حامدکرزی هم بعنوان یک سیاستگر و هم بعنوان رئیس جمهور سابق، پرسش برانگیزترین و مشکوک ترین کارنامه های بازیگران عرصه سیاست در افغانستان است. زمان زیادی لازم است که چهره در نقاب مخفی شده کرزی و کسانی دیگر هم چون او، در رونق دادن به جنگ و ایجاد بحران در افغانستان و اختلاف در بین مردم برملا گردد. اما روشن است که کرزی و افرادی مانند او یک عامل اجرایی نقشه هایی بوده اند که قدرت های بزرگ و مداخله گران خارجی از جمله امریکا برای آنان دیکته کرده‌اند. شاید کرزی و دیگر بازیگران از این فرصت برای تقویت و تحقق اهداف شوم سیاسی و قومی و شخصی خود بهره برداری کرده باشند، ولی در همان سال های زمامداری کرزی گزارش های متعددی وجود داشت که نیروهای خارجی بخشی از طالبان و نیروهای القاعده را در بخش های از کشور،  و اغلب شبانه جابجا می نمایند، گزارش های متعددی وجود داشت که که نیروهای خارجی اجازه عملیات تصفیه ای قاطع را برای اردوی ملی افغانستان جهت قلع و قمع طالبان نمی دهند. گزارش های بسیاری در برخی رسانه ها نشر شد که عناصرالقاعده به شکل بسیار مرموزی از غارهای تورا بورا نجات داده شدند و... .

بنابراین آنچه رابرت گیتس در خاطرات خود درباره کرزی یادکرده است در واقع بخش بسیار اندکی از اعتراف نامه کارکرد خود امریکایی ها و هم پیمانان آن در این جنگ کثیف می‌باشد که بنام مبارزه با تروریزم آغاز گردید. انتظار برده می شود درآینده ها پرده های بسیارتکان دهنده تر از این جنگ کثیف در افغانستان افشا گردد. جنگی که در آن زندگی و خون مردم غیرنظامی قربانی سیاست های توسعه طلبانه و غریزه زیاده خواهی اقتصاد جهانخوار سرمایه داری گشته است.

باتوجه به چنین یادداشت هایی شاید برای تمام مردم ما روشن شده باشد که چرا امریکا در دوحه با طالبان مواقفنامه امضا نمودند، و هیچ انتظاری هم نمی توان داشت که روند صلح کنونی درجهت منافع واقعی مردم و کشور باشد، بلکه فقط یک پیراهن عوض کردن است و تغییر در تاکتیک جنگ. استراتژی جنگ کثیف هم چنان باقی است.