روند هاى اشتباه این روزهاى حکومتدارى

استراتژى دفاعى دولت مخصوصا پس از سقوط پیهم ولسوالى ها مبهم است. حتى اگر این رویه، تاکتیکى باشد، تصمیم گیران جنگ دلایل خوبى براى اقناع افکار عامه و حفظ روحیه سربازان تاکنون نداشته اند.

1- مواضع دیپلماتیک در درون حکومت با هم سازگارى ندارند و هزینه هاى جنگ و تلفات را بالا مى برد.

2- دستگاه دیپلماسى که بایستى بیشتر از دستگاه جنگ فعال باشد و روى شتاب روند صلح و میز دوحه کار کند، صرفا در جلسات آنلاین آقاى اتمر و دفتر آقاى عبدالله محدود شده است. یک دیپلماسى موثر منطقه اى و بین المللى مى تواند فشار را از میدان هاى جنگ بردارد و میز مذاکره را پویا سازد. اندک تحرک دیپلماتیک هم که وجود دارد، از جانب خلیلزاد است که نشان داده، قابل اعتماد نیست و هر خشتى براى بناى صلح بگذارد، کج خواهد بود.

3- حکومت هنوز دچار اختلاف و خودزنى است. تصور مى شود بخشى از حکومت درگیر انتقام جویى ها است. حوادث بهسود، فاریاب و اخیرا بدخشان نشان مى دهند که عده اى یا عمدا و یا از سر ندانم کارى و عقده مندى، مامور به تخریب روند اعتماد سازى و ریزش ساختار ها هستند.

4- کار جدى روى شوراى عالى دولت یا هر ساختار دفاعى فراگیر حامى نیروهاى امنیتى نمى شود و این تشکل در میان اعلامیه ها و مواضع سرشار از اختلاف میان ارگ و سرآمدان قومى و سیاسى، گیر افتاده است.

5- استراتژى دفاعى دولت مخصوصا پس از سقوط پیهم ولسوالى ها مبهم است. حتى اگر این رویه، تاکتیکى باشد، تصمیم گیران جنگ دلایل خوبى براى اقناع افکار عامه و حفظ روحیه سربازان تاکنون نداشته اند.

6- روى آوردن به ملیشه سازى در برخى مناطق مخصوصا شمال و در میان اقوام مختلف با توجه به تضادهاى محلى فرماندهان و اقوام ممکن است فضا را علیه حکومت تغییر داده و سبب افزایش رعب و وحشت میان مردم گردد و زمینه را براى استقبال از مخالفان توسط مردم فراهم سازد. این روند اگر کنترل شده نباشد، زیانش بیشتر از سودش خواهد بود و تبدیل به یک جریان باجگیرى مسلسل و تضعیف نقش نیروهاى امنیتى در این مناطق خواهد شد. نمونه کوچک آن را در تخریب پایه هاى برق از همین حالا مى بینیم.

شجاع محسنی