گپ بیخی «لُوله» است

 ولسوالی‌ها به‌گونه‌ای تخلیه می‌شود که خود طالبان هم از تخلیه ولسوالی‌ها خبر ندارند و ساعت ها مراکز ولسوالی‌ها خالی مانده و بعد کدام نفر محلی بیرق طالبان را روی مراکز دولتی نصب میکند.

ولسوالی‌ها به‌گونه‌ای تخلیه می‌شود که خود طالبان هم از تخلیه ولسوالی‌ها خبر ندارند و چندین ساعت و حتی یکی دو روز، مراکز ولسوالی‌ها به‌کلی خالی مانده و بعد کدام نفر محلی بیرق طالبان را روی مراکز دولتی نصب کرده‌اند.

پلان انتقال طالبان به شمال کشور و سقوط صفحات شمال در اواخر حکومت کرزی آغاز گردید، کرزی به وزیر دفاع آمریکا گفته بود که خطر اصلی برای حکومت من، اتحاد شمال است، نه طالبان، اگر اتحاد شمال را سرکوب نمی‌کنید، حداقل به من اجازه دهید که آن‌ها را توسط طالبان سرکوب کنم.

در اواخر دوره‌ی حکومت کرزی و اوایل حکومت غنی، هزاران طالب از وزیرستان شمالی پاکستان، تحت عنوان مهاجرین عودت‌کننده، به صفحات شمال کشور منتقل گردیدند و علاوه بر آن، هزاران طالب از جنوبی و مشرقی، تحت عنوان نیشترزنان تریاک به قندوز و صفحات شمال منتقل شدند.

چندین بار کاروان طالبان انتقالی از وزیرستان پاکستان و جنوبی و مشرقی افغانستان در بغلان و شاهراه‌های شمال توسط پاسگاه‌های نیروهای امنیتی متوقف شدند و بلافاصله از ارگ دستور رهایی آنان صادر و به پوسته‌ها فرمان دادند که نباید آن‌ها را مزاحمت کنند.

حالا هم تخلیه و واگذاری ولسوالی‌های شمال کشور به طالبان، آنهم بدون کدام درگیری و جنگ، حاکی از توطئه و دسیسه‌ی بزرگ دارد که حلقاتی از داخل حکومت با طالبان کاملا در این پلان شریک هستند. نوار صوتی داوودزی که یکی از افراد بسیار نزدیک به غنی است، این پلان شوم و طرح مشترک ارگ و طالبان را روشن می‌سازد.

یکی دیگر از دلایلی که ثابت می‌کند، حلقاتی از داخل حکومت با طالبان مشترکا پلان سقوط یا واگذاری شمال کشور به طالبان را اجرایی می‌کنند، مخالفت این حلقه خبیثه‌ی درون‌حکومتی با خیزش‌های مردمی علیه طالبان است که از داخل حکومت و از درون پارلمان با خیزش‌های مردمی علیه طالبان، مخالفت شان را ابراز کرده‌اند.

غنی و تیم او از نیروهای غیرپشتون در برابر طالبان تا جایی حمایت و استفاده می‌کند که حکومت خود را حفظ کند و طالبان حکومت او را سقوط ندهند، زیرا اختلاف غنی و تیم او با طالبان فقط بر سر تقسیم قدرت است، غنی و تیم او هیچگاه خواهان سرکوب کامل طالبان نبوده و نیستند، زیرا از طالبان به‌عنوان بازوی نظامی قبیله علیه اقوام دیگر استفاده کرده و می‌کنند.

بنابراین، تمرکز اصلی حملات طالبان روی مناطق شمال، جنوب‌غرب و مرکز کشور خواهد بود و حکومت غنی هم در این مناطق با طالبان مقابله‌ی جدی نخواهد کرد، بلکه بدون جنگ ولسوالی‌ها و حتی مراکز ولایات شمال را به بازوی نظامی قبیله (طالبان) واگذار خواهد کرد.

اگر اتحاد شمال نجنبد و سران این اتحاد که در طول بیست سال گذشته مشغول زراندوزی، قصرسازی، شهرک‌سازی و... بودند، متحدانه در برابر این دسیسه ایستاد نشوند، در آینده‌ی نزدیک شمال کشور و در نتیجه، سرمایه، قصرها، شهرک‌ها و... شان را از دست خواهند داد.

نوت: حکومت غنی، هنوز هم در مقابله با طالبان صادق و جدی نیست، بلکه فقط در حد جلوگیری از سقوط حکومت خویش با آن‌ها مقابله می‌کند و الا نیروهای امنیتی ثابت کردند که اگر سرقوماندان مانع آن‌ها نشوند، طالبان را به راحتی سرکوب می‌کنند.

محمد نسیم جعفری