غیرت و مسلمانی افغانی!

دوستی صمیمی که در دوره زمامداری داوودخان در کابل دانشجو بود، می گفت چند خانواده فلسطینی به افغانستان پناهنده شدند و بخاطر تحصیل در کابل اقامت گزیدند، اما با تاسف پس از چندی بخاطر مهمان نوازی و مهربانی که از سوی افغانان مسلمان و غیرتمند، بخصوص نسبت به ناموس و دختران خود دیدند، مجبور به ترک افغانستان شدند. وقتی من این داستان را شنیدم با تردید برخورد کردم. هم اکنون شاید آن دوست گرامی با خواندن این پست اگر نیاز به شرح بود، کامنت بگذارد.

اما با ورود چندخانواده هم وطن از ولایات شمالی بخاطر جنگ در کابل پناه آورده و آن هم در پارک اقامت کرده اند، برخورد دور از شرافت و کرامت انسانی که با آنان می شود، گفته های آن دوست را صادق می دانم. دردمندانه مهاجرین تازه وارد در کابل موضوع تماشا و چشم چرانی عده ای از پایتخت نشینان شده اند. جالب اینجاست که وزارت مهاجرین و وزارت داخله تاکنون در جلوگیری از برخورد چنین تحقیر آمیز و غیرانسانی اقدامی نکرده اند.

راننده تاکسی می گفت شب من شهرنو مسافر داشتم؛ برای مهاجرین از جایی غذا آورده بودند، اما برخی از کابلیان ظاهرا بیچاره تر بودند، پیش از مهاجرین غذای توزیع شده را می ربودند.

حال شما فکر کنید که از کشورهای مهاجر پذیر که میلیون ها مهاجر ، از جمله افغان ها را ، با این خصلت های ویژه افغانی پذیرفته و مدت ها تحمل نموده اند، چگونه می توان درباره بعضی کاستی ها و برخوردها شکایت کرد، و قانون بین المللی مهاجرت را برخ شان کشید؟!

◄ عبدالشکور اخلاقی