فقر و گرسنگی در غرب کابل؛ مردم کلیه های شان را می فروشند

وکلای ناحیه سیزدهم در غرب کابل با ابراز نگرانی از وضعیت معیشتی مردم در این ساحه می‌گویند که صدها خانواده را در زمستان پیش‌ رو خطر گرسنگی تهدید می‌کند. این در حالی است که در این اواخر، موارد فروش کلیه به دلیل فقر و بیکاری در این منطقه به طور چشمگیری افزایش یافته‌است.

افزایش بیکاری، فقر را در سراسر کشور تشدید کرده است؛ اما در برخی محلات فقیرنشین، مردم بیشتر از بقیه درد آن را احساس می‌کنند.

یکی از این محلات فقیرنشین، منطقه محروم «دشت برچی» در غرب کابل می‌باشد. بر اساس آمار شهرداری کابل نزدیک به دو میلیون نفر در این منطقه محدود و متراکم زندگی می‌کنند.

فقر و ناداری موجب شده تا برخی از باشندگان دشت برچی، فروش اعضای بدن خود را آغاز کنند و در پایه‌های برق این ساحه تبلیغات فروش کلیه نصب کنند.

وکلای گذر دشت برچی در گفتگو با خبرنگار آوا می‌گویند که اکثر باشند‌گان این ساحه برای تهیه نان وسایل خانه خود را هم فروخته‌اند.

ابراهیم مستعار؛ وکیل گذر در ساحه پل خشک ناحیه سیزدهم به خبرنگار آوا گفت که باشندگان غرب کابل در وضعیت نامناسب معیشتی قرار دارند و در زمستان پیش‌ رو خطر گرسنگی آنان را تهدید می‌کند.

او اضافه کرد که صدها خانواده در این ساحه حتی توان تهیه یک وعده غذا در 24 ساعت را ندارند.

بربنیاد گفته‌های مستعار، خانواده‌های فقیر قبلا تمام وسایل خانه خود را برای تهیه نان به فروش رسانده‌اند و اکنون برخی‌ از روی ناچاری فروش کلیه خود را آغاز کرده‌اند.

او از نهادهای خیریه ملی و بین‌المللی خواست تا با گرفتن دست باشندگان غرب کابل، از وقوع فاجعه انسانی در این ساحه جلوگیری کنند.

در همین حال، محمد که سرپرستی خانواده‌ای شش نفری را در غرب کابل به عهده دارد و در خانه‌کرایی زندگی می‌کند، به خبرنگار آوا گفت که او شرمنده‌فامیل خود است.

محمد اضافه کرد که او روزها برای کار به شهر می‌رود؛ ولی در یکماه گذشته هیچ کاری نیافته‌است.

او گفت که تمام وسایل خانه‌ خود را فروخته و چیزی برای فروش نیز نزد او باقی نمانده است.

محمد می‌گوید که او حاضر است تا گرده‌خود را برای تامین مخارج خانواده‌ اش‌به فروش برساند.

بر بنیاد گفته‌های محمد، او‌چندین ماه از کرایه خانه نیز قرضدار می‌باشد و هر روز‌مالک خانه او را تهدید به اخراج می‌کند.

محمد می افزاید که مالک خانه گفته است تا جایداد او‌را تخلیه کند و یکی از فرزندانش را به عنوان گرو‌نزد او بگذارد.

این در حالی است که حکومت طالبان تاکنون برنامه‌واضحی برای کاریابی جز برنامه «کار در بدل گندم» را ارائه و اجرا نکرده است.