مهاجران افغانستان در پاکستان: در برزخ گیر کرده ایم

هشت صبح نوشت: آواره‌گی، رنج و اندوه بی‌وطنی از یک ‌سو و افزایش مشکلات و خلق چالش‌ها در جامعه مهاجرپذیر از طرف دیگر طاقت مهاجران افغانستان را در پاکستان طاق کرده ‌است، آنان می‌گویند که نه راه برگشت دارند و نه راه پیش‌ رفت؛ در برزخی ایستاده‌اند تا شعله آتش دوزخ زندگی‌شان خاموش شود.

جمشید خرمی که برای درمان به پاکستان رفته‌ است، در گفت‌وگو با روزنامه 8صبح می‌گوید که دو روز می‌شود در عقب دروازه تورخم انتظار خروج از پاکستان را می‌کشد، اما از این‌‌که ویزای اقامتش در این کشور ختم شده، مأموران پلیس پاکستان اجازه خروج نمی‌دهند.

خرمی افزوده است: که وقتی بیماران به پزشکان پاکستانی مراجعه می‌کنند، این پزشکان در نسخه اکثریت می‌نویسند که دوباره مراجعه کنید.

وی تصریح می‌کند از این‌که بیماری‌اش جدی بوده، نتوانسته در وقتش به افغانستان بازگردد و برای مراجعه بعدی و تکمیل معایناتش در پاکستان مانده ‌است، اما اکنون به وی اجازه خروج داده نمی‌شود.

خرمی گفته است: «پول ندارم، هرچه داشتم، در این مدت در پاکستان مصرف کردم، حال که نه ویزا دارم و نه پول، اجازه خروج هم نمی‌دهند، حیرانم چه کنم، اگر چند روز دیگر هم اینجا بمانم، از گرسنگی و گرمی میمیرم.»

خانم محمدی می‌گوید: «از این‌ کار پاکستانی‌ها تجارت ساخته‌اند کسانی را می‌شناسم که پول داده‌اند، بدون مهر خروجی برای‌ آنان اجازه داده شده ‌است که از تورخم بگذرند، ما که نه پول داریم و نه ویزا، در همین دوزخ از شدت گرمی می‌سوزیم، خدا خودش به داد ما برسد.»

این تنها مشکل مهاجران و مسافران افغانستان در پاکستان نیست، بلکه ده‌ها دانشجویی که در این کشور تحصیل می‌کنند نیز با چنین مشکلی دست‌ و پنجه نرم می‌کنند.

آنان گفته‌اند اکثریت‌شان که در دانشگاه‌های خصوصی تحصیل می‌کنند، مکلف هستند هر دو ماه به تورخم بروند و در پاسپورت‌های‌شان خروجی و ورودی بزنند که این مورد برای این دانشجویان به یک معضل کلان تبدیل شده ‌است.