سرشماری هوشمندانه مهاجران افغانستانی؛ راهبردی شایسته در ایران

 در اخبار متفرقه، یک خبر کم رنگ و غیر رسمی مبنی بر شروع سرشماری اتباع افغانستان به صورت خوداظهاری و داوطلبانه در بازه زمانی 2 ماهه با مراجعه به دفاتر کفالت در سراسر ایران و ثبت مشخصات هویتی آنان (مانند اثر انگشت و...)، از آن جهت باعث خوش‌وقتی است که دست روی یک نقطه ضعف استراتژیک به ارث رسیده از دولت‌های سابق گذاشته است.

دکتر رضا غنی لو؛ در بحبوحه جنگ روایت‌ها و جعل ویدئو و سند علیه تهدیدات مهاجرین افغانستانی در ایران و متقابلا تشدید فضای ایران هراسی در افغانستان، به نظر می‌رسد همه ما اعم از عوام و خواص قربانیان مهندسین افکار عمومی و اساتید عملیات روانی شده ایم و احساسات جای تعقل و منطق را گرفته است.

برای فائق آمدن بر این فضای برساخته که نتیجه آن در صورت عدم هوشیاری می‌تواند اتلاف انرژی و هزینه‌های جانبی به دو ملت دارای سابقه دیرینگی فرهنگی باشد، زعمای قوم باید بهره برداری از اصول سواد رسانه ای، به دنبال روشنگری رویداد‌ها و شبه مستندات ارائه شده در فضای مجازی باشند تا نقشه‌های بدخواهان دو ملت نقش بر آب شود.

در اخبار متفرقه، یک خبر کم رنگ و غیر رسمی مبنی بر شروع سرشماری اتباع افغانستان به صورت خوداظهاری و داوطلبانه در بازه زمانی 2 ماهه با مراجعه به دفاتر کفالت در سراسر ایران و ثبت مشخصات هویتی آنان (مانند اثر انگشت و...)، از آن جهت باعث خوش‌وقتی است که دست روی یک نقطه ضعف استراتژیک به ارث رسیده از دولت‌های سابق گذاشته است.

به راستی بدون اشراف اطلاعاتی چگونه می‌توان معضلی را سیاست‌گذاری، برنامه ریزی و کنترل کرد. در مصاحبه‌های مسئولان(ایرانی) در ماه‌های جاری هرکسی تعداد مهاجران مجاز و غیر مجاز را از 3 میلیون تا 8 میلیون نفر بیان داشته، این یعنی ضریب خطای احتمالی بیش از 50 درصد است که در نظام آماری غیر قابل قبول است.

از هوشمندی این طرح جدید چند نکته قابل تامل بود؛ اول اینکه هیچ اجبار و فشاری برای آن دیده نشده، بلکه یک مشوق سراسری، مجوز موقت سه ماهه برای تمام ثبت نام کنندگان در همان روز، بدون نیاز به مدارک هویتی مسلم الصدور که قابل تمدید هم هست، پیش بینی شده است؛ پس اتباع افغانستان دیگر ترسی از نداشتن ویزا یا شناسنامه و... ندارند.

دوم آن‌که این کار به بخش خصوصی (دفاتر کفالت) در سطح ایران در مدت چند ماه موکول گردیده و این از تجمع افراد در یک یا چند روز خاص خواهد کاست و هزینه‌های بی‌هوده بر آنان تحمیل نخواهد کرد.

پر واضح است که با تثبیت اقتصادی در افغانستان و تعدیل سیاست‌های واگرایی فرهنگی و ملی در آنجا این موج مهاجرت به زودی کاهش خواهد یافت و شاید حتی مانند سال 1399 روند نزولی هم پیدا کند، ولی اصل اول برای دو ملت مسلمان و همسایه حفظ کرامت انسانی و احترام به قوانین یکدیگر است.