اجتماعی برای انسجام...!

مجلس بزرگ علمایی امارتی، شرکت رهبر طالبان در آن و بیعت عمومی با امیر امارت، حاوی پیام به مردم داخل و سران کشورهای دیگر است که امارت را همین گونه که هست به رسمیت شناخته و با آن تعامل رسمی کنند.

به نظر میرسد هدف اصلی مشروعیت یابی داخلی و اقناع هواخواهان امارت است، تا انسجام خود را حول رهبر امارت حفظ کنند. البته برای حفظ امارت اقناع ذهنی هواخواهان امارت و سربازان آن به مراتب مهمتر از پذیرش و رضایت مردمی و حتی رسمیت بین المللی است. همین نکته میرساند که امارت در سطح داخلی اهداف سیاسی و اجتماعی خود را تعدیل نخواهد کرد و در برابر مخالفان خود جز با شمشیر سخن نخواهد گفت! برای رسمیت یافتن بین المللی نیز امارت از اهداف خود کوتاه نمی آید و فقط برای تزئین ویترین خود ممکن است بعضی کارهای نمایشی را اجرایی کند. از جمله اجازه تحصیل به قشر اناث میتواند بطور محدود اجرایی شود.

بنابراین این مجلس را در واقع میتوان اجتماع برای تجدید پیمان درون گروهی طالبان محسوب کرد، تا با تجدید بیعت اختلافات و انشقاقات داخلی طالبان کمرنگتر شده و احتمال سرکشی فرماندهان امارت منتفی گردد. از این مجلس هیچ انتظاری در مورد تحول سیاست های امارت در جهت تحقق خواست های سیاسی و اجتماعی ملت نمیرود. خواست رسمیت یافتن بین المللی نیز اثرگذاری لازم را برای متحول کردن اهداف امارت ندارد. فشارهای بین المللی هم آنچنان شدید و قدرتمند نیستند که امارت را وادار به تجدید اهداف کنند.

در یک کلام پیام مجلس علمای امارت به ملت افغانستان این است: همین که هست قبول کرده و اطاعت کنید، اگر نه ما شما را به اطاعت وادار میکنیم، حال رضایت دارید یا ندارید مهم نیست. رسمیت یافتن بین المللی نیز اگر حاصل نشد اهمیت چندانی ندارد، مهم اتحاد درونی و تداوم امارت طالبان است!

ناطقی بلخابی